EGZAMINY SPECJALIZACYJNE -FORUM PROTESTU
 
  strona startowa
  Test PES z Chorób Wewnętrznych wiosna 2017r.
  MINI BLOG
  TESTY PES CHOROBY WEWNĘTRZNE
  NASZE FORUM
  Część "ustna" PES z interny
  PES-INNE SPECJALIZACJE-specjalizacje podstawowe
  PES-INNE SPECJALIZACJE-specjalizacje szczegółowe
  TESTY PES PSYCHIATRIA
  MEDYCYNA RATUNKOWA TESTY PES +MATERIAŁY
  Ginekologia jesień 2009
  DLACZEGO UJAWNIAMY PYTANIA ?
  Chinskie ziola czyli jak dawniej bywalo...
  KARDIOLOGA TEST WIOSNA 2009
  UWAGA Proszę o informacje !!! A JEDNAK TRZEBA DALEJ WALCZYĆ....
  EGZAMIN INTERNA wiosna 2009
  Założenia do projektu ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty z dnia 25.02.2008
  STANOWISKO NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ
  FORUM 4x
  Dyskusja o zasadach otwierania specjalizacji i nadspecjalizacji
  Spotkanie z Doradcą Pana Prezydenta RP dr. Tomaszem Zdrojewskim
  korespondencja od naszych sympatyków
  Pisma od CEM-u i inne przychodzące
  linki
  PRZECIEK PYTAŃ EGZAMINACYJNYCH
  artykuły prasowe
  zapytanie poselskie
  pisma wychodzące
  Opinia eksperta
  STAN PRAWNY, PROJEKTY USTAW
  => 11.02.2009 stan prawny
  => Rozporządzenie w sprawie stażu podyplomoweg o lekarza i lekarza stomatologa z dnia 24 marca 2004
  => Ustawa o slużbie medycyny pracy z dnia 17 października 2008
  => Paragraf 16 i nast.
  => Projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty- z dnia 8.01.2009
  => ROZPORZADZENIE MINISTRA ZDROWIA z dnia 20 pazdziernika 2005 roku
  => Statut CEM
  => § 36 ROZPORZADZENIA z dn. 20.10.2005
  => Projekt ustawy z dnia 31 sierpnia 2010 r.
  kontakt
  kronika wydarzeń
  APEL- Prośba o wsparcie.
  TEST- PES Z CHIRURGII WIOSNA 2012
  PYTANIE DO OSÓB KTÓRE ZDAWAŁY PES W JESIENI 2014 r.
  Publikacja pytan z egzaminu PES- sytuacja przed egzaminem jesien 2015r.
  Doniesienie do organow scigania
  Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej przedstawia zarzuty
  Sesja wiosenna 2017r.- APEL
Projekt ustawy z dnia 31 sierpnia 2010 r.
A zatem zniesienie limitu podejść do PES, czyżby? Jak twierdzi „Kurier Medycyny Praktycznej”: „Termin zgłaszania uwag do projektu upływa 2 października. (2010 roku uwaga WB)”, mogą jeszcze trochę „pomajstrować”...
Oto fragment "projektu":

"
- uregulowanie ustawowe zasad przeprowadzania PES; umożliwienie lekarzom,
przystępowanie do PES po raz czwarty i kolejny aż do pozytywnego złożenia PES, oraz wprowadzenie opłaty za zdawanie PES po raz czwarty i kolejny stanowiącej dochód budżetu państwa."

 
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.(strona MZ->www.mz.gov.pl/wwwmz/index
)
 
Strona 1 z 51
USTAWA
z dnia r.
o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty
Art. 1. W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z
2008 r. Nr 136, poz. 857, z późn. zm.1)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Za wykonywanie zawodu lekarza uważa się także prowadzenie przez lekarza prac
badawczych w dziedzinie nauk medycznych lub promocji zdrowia, nauczanie zawodu
lekarza, kierowanie zakładem opieki zdrowotnej lub zatrudnienie w podmiotach
zobowiązanych do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki
zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz.
1027, z późn. zm.2)) lub urzędach te podmioty obsługujących, w ramach którego
wykonuje się czynności związane z przygotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem
nad udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej.”;
2) w art. 5:
a) w ust. 1 w pkt 2:
– lit. a otrzymuje brzmienie:
„a) dyplom lekarza wydany przez polską szkołę wyższą potwierdzający ukończenie
studiów na kierunku lekarskim rozpoczętych przed dniem 1 października 2011 r.
lub dyplom lekarza dentysty wydany przez polską szkołę wyższą potwierdzający
ukończenie studiów na kierunku lekarsko–dentystycznym rozpoczętych przed
dniem 1 października 2011 r., lub”,
– po lit. a dodaje się lit. aa w brzmieniu:
„aa) dyplom lekarza wydany przez polską szkołę wyższą potwierdzający
ukończenie sześcioletnich studiów na kierunku lekarskim obejmujących co
najmniej 5500 godzin dydaktycznych zajęć teoretycznych i praktycznych, w tym
1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 22,
poz. 120, Nr 40, poz. 323, Nr 76, poz. 641 i Nr 219, poz. 1706 i 1708 oraz z 2010 r. Nr 81, poz. 531 i Nr 107,
poz. 679.
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 216, poz. 1367, Nr
225, poz. 1486, Nr 227, poz. 1505, Nr 234, poz. 1570 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 22, poz.
120, Nr 26, poz. 157, Nr 38, poz. 299, Nr 92, poz. 753, Nr 97, poz. 800, Nr 98, poz. 817, Nr 111, poz. 918, Nr
118, poz. 989, Nr 157, poz. 1241 i Nr 161, poz. 1278 oraz z 2010 r. Nr 50, poz.301, Nr 107, poz.679, Nr 125,
poz. 842 i Nr 127, poz. 857.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 2 z 51
dwusemestralne praktyczne nauczanie w dziedzinach klinicznych na 6 roku
studiów (praktykę zawodową) lub dyplom lekarza dentysty wydany przez polską
szkołę wyższą potwierdzający ukończenie pięcioletnich studiów na kierunku
lekarsko–dentystycznym obejmujących co najmniej dwusemestralne praktyczne
nauczanie na 5 roku studiów (praktykę zawodową), lub”,
c) uchyla się 3–5,
d) dodaje się ust. 6–11 w brzmieniu:
„6. Praktyka zawodowa, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. aa, jest odbywana w
szpitalach klinicznych albo w innych podmiotach uprawnionych do udzielania
świadczeń zdrowotnych, które zawarły w tym zakresie umowy z uczelniami
medycznymi.
7. Jednostki, o których mowa w ust. 6:
1) udzielają świadczenia zdrowotne umożliwiające realizację ramowego programu
praktyki zawodowej;
2) zatrudniają lekarzy, lekarzy dentystów posiadających kwalifikacje zawodowe
odpowiadające rodzajowi zajęć teoretycznych i praktycznych określonych w
ramowym programie praktyki zawodowej;
3) posiadają bazę diagnostyczno–terapeutyczną umożliwiającą realizację ramowego
programu praktyki zawodowej.
8. Osoba odbywająca praktykę zawodową prowadzi dziennik praktyk.
9. Osoba odbywająca praktykę zawodową wykonuje czynności wynikające z
ramowego programu praktyki zawodowej pod bezpośrednim nadzorem opiekuna.
10. Opiekunem może być lekarz, lekarz dentysta będący nauczycielem
akademickim albo inny lekarz, lekarz dentysta posiadający 3–letni staż zawodowy
albo specjalizację w odpowiedniej dziedzinie medycyny właściwej dla danej części
programu praktyki zawodowej.
11. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, ramowy
program praktyki zawodowej oraz sposób jej odbywania, dokumentowania i
zaliczania, w tym zakres danych, które powinny być zawarte w dzienniku praktyk,
uwzględniając w szczególności konieczność zapewnienia wiedzy i umiejętności
niezbędnych do samodzielnego wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty.”;
3) po art. 5e dodaje się art. 5f w brzmieniu:
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 3 z 51
„Art. 5f. Lekarzowi, który został skierowany do odbycia stażu adaptacyjnego, o którym
mowa w art. 5c ust. 2, okręgowa rada przyznaje prawo wykonywania zawodu na czas
określony niezbędny do odbycia tego stażu. Odbycie testu umiejętności nie wymaga
posiadania prawa wykonywania zawodu.”;
4) w art. 6:
a) w ust. 1 pkt 1otrzymuje brzmienie:
„1) określonych w art. 5 ust. 1 oraz w ust. 2;”,
b) uchyla się ust. 6,
c) ust. 7 otrzymuje brzmienie:
7. W celu uzyskania prawa wykonywania zawodu do odbycia stażu adaptacyjnego, o
którym mowa w art. 5c ust. 2 - lekarz, lekarz dentysta przedstawia okręgowej radzie
lekarskiej, na obszarze której zamierza odbyć staż adaptacyjny, dokumenty
stwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 3-5, ust. 2
oraz w art. 5c ust. 1 pkt 1 lub 2, oraz decyzję właściwego organu w sprawie odbycia
stażu adaptacyjnego.”,
d) ust. 10 otrzymuje brzmienie:
„10. Na podstawie złożonych dokumentów i oświadczeń, o których mowa w ust. 1-7,
okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo
wykonywania zawodu lekarza dentysty i wydaje dokument „Prawo wykonywania
zawodu lekarza” albo „Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty”.”;
5) w art. 6a ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie:
„1. Okręgowa rada lekarska przyznaje prawo wykonywania zawodu lekarza albo
odmawia przyznania tego prawa niezwłocznie po złożeniu wszystkich dokumentów
określonych ustawą, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dnia ich złożenia.
1a. W przypadku stwierdzenia w dokumentach braków formalnych okręgowa izba
lekarska w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania wzywa do ich uzupełnienia.”;
6) w art. 7:
a) w ust. 1 uchyla się pkt 6 i 7,
b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, można na czas określony przyznać
prawo wykonywania zawodu lekarza albo prawo wykonywania zawodu lekarza
dentysty, jeżeli spełnia warunki określone w ust. 1 pkt 1–4 i 8.”;
7) w art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 4 z 51
„1. Lekarz, który uzyskał prawo wykonywania zawodu, podlega wpisowi do rejestru
prowadzonego przez właściwą okręgową radę lekarską.”;
8) po art. 9a dodaje się art. 9b w brzmieniu:
„Art. 9a. 1. Lekarz udzielający stale świadczeń zdrowotnych zawodnikom narodowej
drużyny sportowej, biorącej udział w igrzyskach olimpijskich, paraolimpijskich,
mistrzostwach świata lub Europy, zwanych dalej „wydarzeniem sportowym”,
organizowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, może w czasie trwania tego
wydarzenia sportowego wykonywać zawód lekarza bez konieczności uzyskania prawa
wykonywania zawodu, jeżeli złoży w Okręgowej Izbie Lekarskiej w Warszawie:
1) pisemne oświadczenie o zamiarze czasowego wykonywania zawodu lekarza na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
2) zaświadczenie wydane przez właściwy organ państwa, w którym wykonuje zawód
lekarza, że posiada w tym państwie prawo do wykonywania zawodu lekarza, które w
czasie składania oświadczenia nie jest zawieszone ani ograniczone, oraz
3) dokument potwierdzający kwalifikacje formalne lekarza.
2. Oświadczenie oraz dokumenty, o których mowa w ust. 1, lekarz składa za
pośrednictwem organizatora wydarzenia sportowego, nie później niż na 60 dni przed
rozpoczęciem tego wydarzenia.
3. Okręgowa Izba Lekarska w Warszawie po otrzymaniu oświadczenia oraz
dokumentów, o których mowa w ust. 1, wydaje lekarzowi zaświadczenie o spełnieniu
obowiązku złożenia oświadczenia oraz dokumentów, o których mowa w ust. 1.
4. Wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2c, podlega opłacie w wysokości nie
wyższej niż 1,5% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze
przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do dnia 15 stycznia każdego roku.
5. Opłata stanowi przychód Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie.”;
9) art. 10 otrzymuje brzmienie:
„Art. 10. 1. Lekarz, który przez okres 5 lat nie wykonywał zawodu lekarza, a
zamierza podjąć jego wykonywanie jest obowiązany do zawiadomienia o tym
właściwej okręgowej rady lekarskiej i odbycia przeszkolenia uzupełniającego, o
którym mowa w art. 11 ust. 2.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 5 z 51
2. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do lekarza będącego obywatelem państwa
członkowskiego Unii Europejskiej, który posiada dyplom lub inne dokumenty
poświadczające formalne kwalifikacje wymienione w wykazie, o którym mowa w art.
6b, i dotychczas nie uzyskał prawa wykonywania zawodu lekarza albo prawa
wykonywania zawodu lekarza dentysty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;
10) w art. 11 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. W razie nieusprawiedliwionego niezgłoszenia się lekarza posiadającego prawo
wykonywania zawodu przed komisją, o której mowa w ust. 1, lub uchylania się od
uczestnictwa w uzupełniającym przeszkoleniu, o którym mowa w ust. 2, okręgowa rada
lekarska podejmuje uchwałę o zawieszeniu lekarza w prawie wykonywania zawodu
albo o ograniczeniu w wykonywaniu określonych czynności medycznych do czasu
zakończenia tego przeszkolenia.”;
11) w art. 12 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady
Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, tryb powoływania i sposób działania
komisji, o której mowa w ust. 1, oraz tryb orzekania o niezdolności do wykonywania
zawodu lekarza, mając na uwadze przeprowadzenie właściwej oceny poziomu
przygotowania zawodowego lekarza i realizacji obowiązku doskonalenia
zawodowego.”;
12) w art. 14 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„14. Prawo wykonywania zawodu lekarz traci z mocy prawa w razie:”
13) tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie:
„Kształcenie podyplomowe”;
14) uchyla się art. 15;
15) art. 16 otrzymuje brzmienie:
„Art. 16. 1. Lekarz może uzyskać tytuł specjalisty w określonej dziedzinie medycyny:
1) po odbyciu szkolenia specjalizacyjnego oraz
2) po złożeniu Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego, zwanego dalej „PES”, albo
3) po uznaniu za równoważny tytułu specjalisty uzyskanego za granicą.
2. Szkolenie specjalizacyjne w określonej dziedzinie medycyny jest szkoleniem
modułowym i składa się z:
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 6 z 51
1) modułu podstawowego odpowiadającego podstawowemu zakresowi wiedzy
teoretycznej i umiejętności praktycznych z danej dziedziny medycyny lub wspólnego
dla pokrewnych dziedzin medycyny oraz
2) modułu specjalistycznego odpowiadającego profilowi specjalizacji, w którym lekarz
może kontynuować szkolenie specjalizacyjne po ukończeniu określonego modułu
podstawowego, albo
3) modułu jednolitego, właściwego dla danej specjalizacji.
3. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, po zaliczeniu modułu podstawowego,
może zmienić dziedzinę medycyny, w której chce kontynuować szkolenie
specjalizacyjne pod warunkiem zakwalifikowania się do jej odbywania w ramach
postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 16c ust. 5.
4. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia może uznać
dotychczasowy dorobek zawodowy i naukowy lekarza za równoważny z realizacją
programu specjalizacji w nowej dziedzinie medycyny, nieobjętej dotychczasowym
systemem szkolenia specjalizacyjnego i podjąć decyzję o dopuszczeniu lekarza do PES.
5. Lekarz posiadający stopień naukowy doktora habilitowanego i mający odpowiedni
dorobek zawodowy i naukowy w zakresie modułu specjalistycznego, o którym mowa w
ust. 2 pkt 2, i posiadający tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie
odpowiadającej modułowi podstawowemu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, może
ubiegać się o skierowanie go do odbywania tego modułu specjalistycznego bez
postępowania kwalifikacyjnego, na wniosek właściwego konsultanta krajowego.
6. W przypadku lekarza, o którym mowa w ust. 5, który rozpoczął szkolenie
specjalizacyjne, kierownik specjalizacji może wystąpić do dyrektora Centrum
Medycznego Kształcenia Podyplomowego, zwanego dalej „CMKP”, o uznanie
dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza za równoważny ze
zrealizowaniem przez niego, w części lub w całości modułu specjalistycznego.
7. W przypadku lekarza posiadającego stopień naukowy doktora habilitowanego i
mającego odpowiedni dorobek zawodowy i naukowy w zakresie modułu
specjalistycznego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, i posiadający tytuł specjalisty lub
specjalizację II stopnia w dziedzinie odpowiadającej modułowi podstawowemu, o
którym mowa w ust. 2 pkt 1, zakwalifikowanego do odbywania szkolenia
specjalizacyjnego w trybie postępowania kwalifikacyjnego, kierownik specjalizacji w
porozumieniu z właściwym konsultantem krajowym może wystąpić do dyrektora
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 7 z 51
CMKP o uznanie dotychczasowego dorobku naukowego i zawodowego lekarza za
równoważny ze zrealizowaniem przez niego, w części lub w całości, programu modułu
specjalistycznego.
8. Dyrektor CMKP na podstawie opinii powołanego przez niego zespołu, może uznać w
drodze decyzji dotychczasowy dorobek naukowy i zawodowy lekarza, o którym mowa
w ust. 5–7, za równoważny ze zrealizowaniem przez niego, w części lub w całości,
szczegółowego programu modułu specjalistycznego, a w przypadku uznania za
równoważny w całości – podjąć decyzję o dopuszczeniu tego lekarza do PES.
9. W skład zespołu, o którym mowa w ust. 8, wchodzą:
1) właściwy konsultant krajowy;
2) kierownik specjalizacji;
3) przedstawiciel właściwego towarzystwa naukowego;
4) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej posiadający tytuł specjalisty w danej
dziedzinie medycyny i stopień naukowy doktora habilitowanego.
10. Od decyzji, o której mowa w ust. 8, lekarz może się odwołać do ministra
właściwego do spraw zdrowia.
11. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, wykaz
specjalizacji, w których można uznać moduł specjalistyczny, o którym mowa w ust. 2
pkt 2, oraz sposób i tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego, kierując się
równoważnością dorobku zawodowego i naukowego lekarza z danym programem
specjalizacji.”;
16) po art. 16b dodaje się art. 16c–16z w brzmieniu:
„Art. 16c. 1. Lekarz składa wniosek o odbywanie szkolenia specjalizacyjnego w
wybranej dziedzinie medycyny odpowiednio do:
1) wojewody właściwego ze względu na obszar województwa, na terenie którego
zamierza odbywać szkolenie specjalizacyjne;
2) Ministra Obrony Narodowej lub wyznaczonej przez niego jednostki organizacyjnej –
w przypadku lekarzy będących żołnierzami w czynnej służbie wojskowej oraz
pełniących służbę lub zatrudnionych w zakładach opieki zdrowotnej utworzonych przez
Ministra Obrony Narodowej;
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 8 z 51
3) ministra właściwego do spraw wewnętrznych – w przypadku lekarzy pełniących
służbę lub zatrudnionych w zakładzie opieki zdrowotnej, w stosunku do którego
minister właściwy do spraw wewnętrznych pełni funkcję organu założycielskiego.
2. Złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, następuje w formie wniosku
elektronicznego, generowanego elektronicznie i pobieranego na stronie internetowej
wojewody. Wojewoda potwierdza elektronicznie zapisanie zgłoszonych na wniosku
danych. Lekarz po wypełnieniu formularza i jego wydrukowaniu składa wniosek
podpisany własnoręcznie do wojewody.
3. Lekarz może złożyć wniosek o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego, jeżeli nie
toczy się w jego sprawie postępowanie, o którym mowa w art. 11 lub 12.
4. W celu zakwalifikowania lekarza do odbycia szkolenia specjalizacyjnego
przeprowadza się postępowanie kwalifikacyjne, które obejmuje ocenę formalną
wniosku o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego oraz postępowanie konkursowe.
5. Postępowanie kwalifikacyjne przeprowadzają dwa razy w roku odpowiednio
wojewoda, Minister Obrony Narodowej albo minister właściwy do spraw
wewnętrznych, zwani dalej „organami prowadzącymi postępowanie kwalifikacyjne”.
6. Postępowanie konkursowe przeprowadza się, jeżeli liczba kandydatów do odbycia
szkolenia specjalizacyjnego spełniających warunki określone w ust. 3 jest większa niż
liczba miejsc szkoleniowych.
7. W postępowaniu konkursowym uwzględnia się:
1) średnią ocen uzyskaną w okresie studiów liczoną do dwóch znaków po przecinku
albo wynik egzaminu w zakresie odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia albo PES,
jeżeli posiada odpowiednią specjalizację I lub II stopnia bądź tytuł specjalisty;
2) dorobek zawodowy;
3) dorobek naukowy.
8. W przypadku uzyskania takiej samej liczby punktów za średnią ocen z okresu
studiów oraz dorobku naukowego i zawodowego w danej dziedzinie albo w przypadku
uzyskania takiej samej liczby punktów za egzamin w zakresie odpowiedniej
specjalizacji I lub II stopnia albo PES oraz liczby punktów uzyskanych za dorobek
zawodowy i naukowy, przeprowadza się ocenę punktową predyspozycji i motywacji
kandydatów, mającą na celu dokonanie oceny zaangażowania lekarza w zakres
wybranej dziedziny medycyny oraz motywacji do podjęcia szkolenia specjalizacyjnego
w tej dziedzinie.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 9 z 51
9. Wynik postępowania konkursowego danej dziedzinie medycyny stanowi:
1) procent maksymalnej liczby punktów uzyskanych za średnią ocen uzyskanych w
okresie studiów oraz liczby punktów uzyskanych za dorobek zawodowy i naukowy,
albo
2) procent maksymalnej liczby punktów uzyskanych za egzamin w zakresie
odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia albo PES oraz liczby punktów uzyskanych za
dorobek zawodowy i naukowy
– a w przypadku, o którym mowa w ust. 8, dodatkowo ocenę punktową predyspozycji i
motywacji kandydatów.
10. W przypadku konieczności przeprowadzenia oceny predyspozycji i motywacji
kandydatów, postępowanie kwalifikacyjne w tym zakresie przeprowadzają Państwowe
Komisje Specjalizacyjne, zwane dalej „PKS”, powoływane i odwoływane odpowiednio
przez właściwy organ prowadzący postępowanie kwalifikacyjne.
11. Do odbywania szkolenia specjalizacyjnego kwalifikuje się lekarzy, w liczbie
odpowiadającej liczbie wolnych miejsc przyznanych na dane postępowanie
kwalifikacyjne w danej dziedzinie medycyny w danym województwie albo posiadanych
przez dany podmiot, w kolejności od najwyższego wyniku uzyskanego w postępowaniu
konkursowym.
12. Lekarz może się zwrócić się do organu prowadzącego postępowanie kwalifikacyjne
o weryfikację postępowania kwalifikacyjnego odpowiednio, w terminie 20 dni od dnia
ogłoszenia na stronie internetowej tego organu listy lekarzy zakwalifikowanych i
niezakwalifikowanych do rozpoczęcia danego szkolenia specjalizacyjnego.
13. Lista lekarzy niezakwalifikowanych do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w
określonej dziedzinie medycyny zawiera pouczenie dotyczące weryfikacji, o której
mowa w ust. 12.
14. Szczegółowy sposób i tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego określa
regulamin postępowania kwalifikacyjnego wydany na podstawie art. 16h ust. 1 pkt 4.
15. Organ prowadzący postępowanie kwalifikacyjne, uwzględniając wynik
przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego, kieruje lekarza do odbywania
szkolenia specjalizacyjnego w podmiocie, o którym mowa w art. 19f ust. 1,
posiadającym wolne miejsca szkoleniowe.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 10 z 51
16. Lekarz może zostać skierowany do odbywania szkolenia specjalizacyjnego w
określonej dziedzinie medycyny po dostarczeniu dokumentu „Prawa wykonywania
zawodu lekarza” albo „Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty”.
17. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, punktowe
kryteria kwalifikacji do odbywania szkolenia specjalizacyjnego, mając na celu
konieczność zapewnienia obiektywności i przejrzystości postępowania
kwalifikacyjnego.
Art.16d. 1. W skład PKS wchodzą lekarze specjaliści w dziedzinie medycyny objętej
postępowaniem kwalifikacyjnym:
1) właściwy konsultant wojewódzki lub jego przedstawiciel – jako przewodniczący
PKS;
2) przedstawiciel okręgowej rady lekarskiej właściwej ze względu na miejsce
prowadzonego postępowania kwalifikacyjnego;
3) przedstawiciel właściwego towarzystwa naukowego;
4) przedstawiciel organu prowadzącego postępowanie kwalifikacyjne.
2. Członek PKS nie może pełnić funkcji, jeżeli lekarz przystępujący do oceny
predyspozycji i motywacji jest:
1) jego małżonkiem;
2) osobą pozostającą z nim w stosunku pokrewieństwa albo powinowactwa do drugiego
stopnia albo przysposobienia;
3) osobą pozostającą z nim we wspólnym pożyciu;
4) osobą pozostającą wobec niego w stosunku zależności służbowej.
3. Powody wyłączenia określone w ust. 2 pkt 1 i 2 trwają pomimo ustania małżeństwa
lub przysposobienia.
4. Członkowie PKS składają organowi prowadzącemu postępowanie kwalifikacyjne
pisemne oświadczenie, że nie pozostają z żadnym z lekarzy podlegających ocenie
predyspozycji i motywacji, w stosunku, o którym mowa w ust. 2, oraz nie zostali
skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia
publicznego.
5. Organ prowadzący postępowanie kwalifikacyjne odwołuje członka PKS w
przypadku:
1) złożenia rezygnacji;
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 11 z 51
2) choroby trwale uniemożliwiającej sprawowanie przez niego funkcji członka PKS;
3) niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków członka PKS;
4) skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne ścigane z
oskarżenia publicznego;
5) złożenia niezgodnie z prawdą oświadczenia, o którym mowa w ust. 4.
6. Członkom PKS przysługuje wynagrodzenie za udział w posiedzeniu komisji, ze
środków organu prowadzącego postępowanie kwalifikacyjne, w wysokości nie wyższej
niż 10 % przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez
wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,
w drodze obwieszczenia, w terminie do dnia 15 stycznia każdego roku, a także zwrot
kosztów podróży i zakwaterowania oraz diety na zasadach określonych w przepisach o
należnościach przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze
kraju.
Art. 16e. 1. Lekarz może odbywać w tym samym okresie tylko jedno szkolenie
specjalizacyjne.
2. Lekarz, który odbywał szkolenie specjalizacyjne w ramach rezydentury, nie może
ubiegać się o odbywanie innego szkolenia specjalizacyjnego w tym trybie, z wyjątkiem
szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie uznanej za priorytetową.
Art. 16f.1. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym minister właściwy do spraw zdrowia
określa i ogłasza na swojej stronie internetowej liczbę miejsc szkoleniowych objętych
rezydenturą dla lekarzy, w poszczególnych dziedzinach medycyny, z podziałem na
województwa, na podstawie zapotrzebowania zgłoszonego przez wojewodów
uwzględniającego wolne miejsca szkoleniowe, potrzeby zdrowotne obywateli oraz
dostępność świadczeń zdrowotnych w danej dziedzinie medycyny na obszarze danego
województwa.
2. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym wojewoda ogłasza liczbę miejsc
szkoleniowych nieobjętych rezydenturą dla lekarzy w poszczególnych dziedzinach
medycyny z uwzględnieniem miejsc szkoleniowych dla lekarzy bez specjalizacji oraz
lekarzy posiadających odpowiednią specjalizację.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 12 z 51
3. Niewykorzystane miejsca szkoleniowe objęte rezydenturą, przyznane na dane
postępowanie kwalifikacyjne dla danego województwa w danej dziedzinie medycyny,
wojewoda może dodatkowo przyznać lekarzom, którzy brali udział w postępowaniu
kwalifikacyjnym na te miejsca szkoleniowe i zajęli kolejne najwyższe miejsca na liście
rankingowej, uwzględniając wszystkie dziedziny, w których były przyznane miejsca
szkoleniowe objęte rezydenturą.
4. Wojewoda może dodatkowo przyznawać miejsca szkoleniowe – w tym objęte
rezydenturą, nie później niż do 2 miesięcy od dnia zakończenia danego postępowania
kwalifikacyjnego.
5. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym Minister Obrony Narodowej określa i ogłasza
liczbę wolnych miejsc szkoleniowych dla lekarzy będących żołnierzami w czynnej
służbie wojskowej oraz pełniących służbę lub zatrudnionych w zakładach opieki
zdrowotnej utworzonych przez Ministra Obrony Narodowej, biorąc pod uwagę potrzeby
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
6. Przed postępowaniem kwalifikacyjnym minister właściwy do spraw wewnętrznych
ogłasza liczbę wolnych miejsc szkoleniowych dla lekarzy pełniących służbę lub
zatrudnionych w zakładach opieki zdrowotnej, w stosunku do których minister
właściwy do spraw wewnętrznych pełni funkcję organu założycielskiego.
Art. 16g. 1. Lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne na podstawie programu
specjalizacji ustalonego dla danej dziedziny medycyny, z uwzględnieniem
odpowiedniego modułu.
2. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej w ramach odbywanego
szkolenia specjalizacyjnego jest obowiązany odbyć i zaliczyć szkolenie uzupełniające,
odpowiednie dla danej dziedziny medycyny, w zakresie wynikającym ze specyfiki
służby wojskowej i potrzeb obronności kraju, na podstawie programu uzupełniającego,
o którym mowa w art. 16h ust. 2.
3. Program specjalizacji zawiera:
1) zakres wymaganej wiedzy teoretycznej i wymaganych umiejętności praktycznych,
które lekarz jest obowiązany opanować w trakcie szkolenia specjalizacyjnego, z
uwzględnieniem elementów danej dziedziny medycyny oraz dziedzin pokrewnych, w
szczególności elementów farmakologii klinicznej, farmakoekonomiki, onkologii,
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 13 z 51
medycyny paliatywnej, medycyny ratunkowej, promocji zdrowia i zdrowia
publicznego, orzecznictwa lekarskiego i prawa medycznego;
2) formy i metody pogłębiania i uzupełniania wiedzy teoretycznej oraz nabywania i
doskonalenia umiejętności praktycznych, a w szczególności:
a) kurs specjalizacyjny wprowadzający w pierwszym roku odbywania szkolenia
specjalizacyjnego, obejmujący wprowadzenie w problematykę, cele i obszar działania
danej specjalności oraz zadania, kompetencje i oczekiwane wyniki kształcenia
specjalisty w tej dziedzinie,
b) niezbędne kursy specjalizacyjne obejmujące określony zakres wymaganej wiedzy
teoretycznej w danej dziedzinie medycyny i dziedzinach pokrewnych,
c) kurs w zakresie ratownictwa medycznego,
d) kurs w zakresie zdrowia publicznego,
e) kurs w zakresie prawa medycznego,
f) szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonywanie w ustalonej liczbie
określonych zabiegów lub procedur medycznych,
g) staże kierunkowe obejmujące określony zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności
praktycznych,
h) pełnienie dyżurów medycznych określonych w programie danej specjalizacji lub
pracę w systemie zmianowym lub równoważnym czasie pracy w maksymalnym czasie
pracy dopuszczonym w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej,
i) samokształcenie kierowane;
3) okres trwania szkolenia specjalizacyjnego;
4) formy i metody kontroli wraz z oceną wiedzy teoretycznej i nabytych umiejętności
praktycznych;
5) sposób i tryb uzyskania potwierdzenia posiadania umiejętności praktycznych
określonych programem specjalizacji;
6) zakres merytoryczny PES;
7) standardy akredytacyjne podmiotów szkolących, odpowiadające warunkom jakie
muszą spełnić jednostki w celu zapewnienia realizacji danego programu specjalizacji.
4. Program specjalizacji opracowuje i aktualizuje, zgodnie z postępem wiedzy
medycznej, zespół ekspertów powołany przez dyrektora CMKP. Program specjalizacji
redaguje CMKP i zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 14 z 51
5. Członków zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 4, powołuje i odwołuje
dyrektor CMKP. Członkowie zespołu ekspertów są powoływani spośród lekarzy
posiadających tytuł specjalisty lub specjalizację II stopnia w dziedzinie medycyny, dla
której ma być opracowany program specjalizacji, lub w dziedzinach pokrewnych,
spośród osób zgłoszonych przez konsultanta krajowego w danej dziedzinie medycyny
lub konsultantów krajowych z dziedzin pokrewnych, stowarzyszenia lekarskie, zwane
dalej „towarzystwami naukowymi”, Naczelną Radę Lekarską oraz CMKP.
6. W skład zespołu, o którym mowa w ust. 5, wchodzą:
1) konsultant krajowy w danej dziedzinie lub jego przedstawiciel lub przedstawiciele
lub konsultanci krajowi w dziedzinach pokrewnych lub ich przedstawiciele;
2) przedstawiciel lub przedstawiciele właściwych towarzystw naukowych dla danej
dziedziny medycyny, a w przypadku braku w dziedzinie pokrewnej;
3) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej;
4) przedstawiciel CMKP.
7. Na przewodniczącego zespołu ekspertów dyrektor CMKP powołuje konsultanta
krajowego w dziedzinie medycyny, dla której ma być opracowany program
specjalizacji, a jeżeli nie został powołany – w dziedzinie pokrewnej.
8. CMKP podaje do wiadomości zatwierdzone przez ministra zdrowia programy
specjalizacji, w formie informacji i publikacji na stronie internetowej CMKP.
Art. 16h. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia:
1) wykaz modułów podstawowych i wykaz specjalizacji posiadających wspólny moduł
podstawowy,
2) wykaz modułów jednolitych, właściwych dla danego szkolenia specjalizacyjnego
– uwzględniając powiązania dziedzin medycyny w ramach modułów i w ramach
specjalizacji odbywanych według przepisów dotychczasowych, dziedziny medycyny
oraz minimalne okresy kształcenia w odniesieniu do tych dziedzin, określone w
przepisach Unii Europejskiej, a także aktualny stan wiedzy medycznej;
3) wzory wniosków o rozpoczęcie szkolenia specjalizacyjnego dla obywateli polskich i
cudzoziemców,
4) regulamin postępowania kwalifikacyjnego
– biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia obiektywności i przejrzystości
postępowania kwalifikacyjnego.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 15 z 51
2. Minister Obrony Narodowej, po zasięgnięciu opinii Wojskowej Rady Lekarskiej, w
porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze
rozporządzenia, programy uzupełniające dla określonej specjalizacji, uwzględniające
zakres wymaganej wiedzy teoretycznej i wymaganych umiejętności praktycznych,
formy i metody ich nabywania, okres trwania i sposób odbywania szkolenia
uzupełniającego oraz formy i metody oceny nabytej przez lekarza wiedzy i umiejętności
oraz sposób zaliczenia szkolenia uzupełniającego, mając na uwadze nabycie przez
lekarza dodatkowej wiedzy do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonej
dziedzinie medycyny, w zakresie i warunkach wynikających ze specyfiki służby
wojskowej i potrzeb obronności kraju.
3. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady
Diagnostów Laboratoryjnych określa, w drodze rozporządzenia, wykaz specjalizacji
uprawniających lekarza do samodzielnego wykonywania czynności diagnostyki
laboratoryjnej w laboratorium, uwzględniając odpowiedni zakres wiedzy i umiejętności
określonych w programie specjalizacji niezbędnych do samodzielnego wykonywania
czynności diagnostyki laboratoryjnej.
4. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia,
priorytetowe dziedziny medycyny, kierując się bieżącą strategią rządu i potrzebami w
zakresie realizacji świadczeń zdrowotnych.
Art.16i. 1. Lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne na podstawie umowy o pracę
zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne na czas określony w
programie specjalizacji, zwanej dalej „rezydenturą”.
2. Lekarz na swój wniosek może również odbywać szkolenie specjalizacyjne, w
ramach wolnych miejsc szkoleniowych, w podmiotach prowadzących szkolenie
specjalizacyjne:
1) na podstawie umowy o pracę zawartej z podmiotem prowadzącym szkolenie
specjalizacyjne w danej dziedzinie medycyny, w której określa się tryb odbywania
szkolenia specjalizacyjnego i zakres wzajemnych zobowiązań na czas trwania szkolenia
specjalizacyjnego;
2) w ramach płatnego urlopu szkoleniowego udzielanego pracownikowi na czas
trwania szkolenia specjalizacyjnego na podstawie odrębnych przepisów;
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 16 z 51
3) na podstawie umowy o pracę zawartej z innym podmiotem niż podmiot prowadzący
szkolenie specjalizacyjne, zapewniającej realizację części programu specjalizacji w
zakresie samokształcenia, szkolenia i uczestniczenia w wykonywaniu oraz
wykonywanie ustalonej liczby określonych zabiegów lub procedur medycznych,
pełnienie dyżurów medycznych, które lekarz jest obowiązany pełnić w czasie realizacji
programu specjalizacji w czasie pracy dopuszczonym przepisami o zakładach opieki
zdrowotnej i w ramach płatnych urlopów szkoleniowych udzielanych pracownikowi na
czas niezbędny do zrealizowania pozostałej części programu w podmiocie
prowadzącym szkolenie specjalizacyjne lub odpowiednio w podmiocie prowadzącym
staż kierunkowy;
4) na podstawie umowy cywilnoprawnej o szkolenie specjalizacyjne, zawartej z
podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, w której określa się szczegółowy
tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego i zakres wzajemnych zobowiązań na czas
jego trwania;
5) poszerzenia zajęć programowych stacjonarnych studiów doktoranckich o program
specjalizacji odbywanej w tej samej jednostce, w dziedzinie zgodnej z kierunkiem tych
studiów, i w ramach udzielonego urlopu szkoleniowego lub urlopu bezpłatnego, a po
ukończeniu tych studiów – w trybie określonym w ust. 1 lub ust. 2 pkt 1–4.
3. Lekarz cudzoziemiec, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i 1a, może odbywać szkolenie
specjalizacyjne na zasadach określonych w przepisach o odbywaniu studiów i
uczestniczeniu w badaniach naukowych i szkoleniach przez osoby niebędące
obywatelami polskimi.
4. Lekarz będący żołnierzem w czynnej służbie wojskowej lub pełniący służbę w
zakładzie opieki zdrowotnej, który utworzył Minister Obrony Narodowej, odbywa
szkolenie specjalizacyjne w trybie określonym przez Ministra Obrony Narodowej w
przepisach wydanych na podstawie art.16z ust. 2.
5. Lekarz będący funkcjonariuszem, pełniący służbę w formacji podległej ministrowi
właściwemu do spraw wewnętrznych lub w zakładzie opieki zdrowotnej utworzonym
przez tego ministra, odbywa szkolenie specjalizacyjne w trybie określonym przez
ministra właściwego do spraw wewnętrznych w przepisach wydanych na podstawie art.
16z ust. 3.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 17 z 51
Art. 16j.1. Lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne przez cały okres jego trwania w
czasie równym czasowi pracy lekarza zatrudnionego w zakładzie opieki zdrowotnej, o
którym mowa w art. 32g ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki
zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, z późn. zm.3)), oraz pełni dyżury lub
pracuje w systemie zmianowym lub równoważnym w maksymalnym czasie pracy
dopuszczonym przepisami o zakładach opieki zdrowotnej.
2. Lekarz pełniący czynną służbę wojskową może odbywać szkolenie specjalizacyjne w
innym czasie niż określony w ust. 1, na warunkach określonych przez właściwe
organy, które są obowiązane zapewnić, aby łączny czas trwania, poziom i jakość
odbywanego przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego nie były niższe niż w przypadku
odbywania odpowiedniego szkolenia specjalizacyjnego w czasie, o którym mowa w ust.
1.
3. Lekarzowi pełniącemu dyżur medyczny w ramach realizacji programu specjalizacji
przysługuje wynagrodzenie na podstawie umowy o pełnienie dyżurów, zawartej z
podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne lub staż kierunkowy.
Art. 16k. 1. Rezydentura jest przyznawana i finansowana odpowiednio przez ministra
właściwego do spraw zdrowia, Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego
do spraw wewnętrznych ze środków budżetu państwa będących w dyspozycji
odpowiednich organów.
2. Lekarz, który odbywa szkolenie specjalizacyjne w ramach rezydentury, otrzymuje
zasadnicze wynagrodzenie miesięczne ustalane odpowiednio przez ministra właściwego
do spraw zdrowia, Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do spraw
wewnętrznych na podstawie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze
przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego przez Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, do dnia 15 stycznia każdego roku, w
wysokości nie mniejszej niż 70 % tego wynagrodzenia.
3. Wysokość zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa w ust. 2,
może być zróżnicowana ze względu na:
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 123, poz. 849, Nr 166,
poz. 1172, Nr 176, poz. 1240 i Nr 181, poz. 1290, z 2008 r. Nr 171, poz. 1056 i Nr 234, poz. 1570 oraz z 2009 r.
Nr 19, poz. 100, Nr 76, poz. 641, Nr 98, poz. 817, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1707 oraz z 2010 r. Nr 96,
poz. 620 i Nr 107, poz. 679.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 18 z 51
1) dziedzinę medycyny, w której lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne w ramach
rezydentury, ze szczególnym uwzględnieniem dziedzin uznanych za priorytetowe;
2) rok odbywanego przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego w ramach rezydentury.
4. Minister właściwy do spraw zdrowia, Minister Obrony Narodowej albo minister
właściwy do spraw wewnętrznych, określa, w drodze rozporządzenia, wysokość
zasadniczego wynagrodzenia miesięcznego z podziałem na wynagrodzenie w
poszczególnych dziedzinach medycyny, w których jest odbywane szkolenie
specjalizacyjne w ramach rezydentury, z uwzględnieniem przepisów ust. 2 i 3.
Art. 16l. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia może, w ramach środków budżetu
państwa, których jest dysponentem, dofinansować koszty związane ze szkoleniem
specjalizacyjnym.
2. Środki finansowe na dofinansowanie kosztów związanych ze szkoleniem
specjalizacyjnym są przekazywane na podstawie umowy zawartej między ministrem
właściwym do spraw zdrowia a podmiotem prowadzącym szkolenie specjalizacyjne.
Art. 16m. 1. Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego ulega przedłużeniu o czas
nieobecności w pracy:
1) w przypadkach przewidzianych w art. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o
świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
macierzyństwa (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 267, z późn. zm.4));
2) z powodu urlopu bezpłatnego udzielonego przez pracodawcę na czas nie dłuższy niż
3 miesiące w okresie trwania szkolenia specjalizacyjnego;
3) w przypadkach określonych w art. 92, 176–179,1823 185, 187 i 188 Kodeksu pracy;
4) urlopu bezpłatnego, nie dłuższego niż 2 lata, udzielonego przez pracodawcę w celu
odbycia stażu zagranicznego zgodnego z programem odbywanego szkolenia
specjalizacyjnego, po uzyskaniu zgody kierownika specjalizacji;
5) przerwy nie dłuższej niż 14 dni wynikającej z procedur stosowanych przy zmianie
trybu lub miejsca odbywania szkolenia specjalizacyjnego.
4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 221, poz. 1615, z
2007 r. Nr 47, poz. 318 i Nr 115, poz. 792, z 2008 r. Nr 93, poz. 582, Nr 119, poz. 771, Nr 234, poz. 1570 i Nr
237, poz. 1654 oraz z 2009 r. Nr 22, poz. 120, Nr 97, poz. 800 i Nr 179, poz. 1383.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 19 z 51
2. Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego może być dodatkowo przedłużony o okres
udzielonego lekarzowi przez pracodawcę urlopu wychowawczego na zasadach
określonych w odrębnych przepisach.
3. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia może wyrazić
zgodę na dodatkowe przedłużenie okresu trwania specjalizacji.
4. Okres trwania szkolenia specjalizacyjnego w stosunku do lekarzy żołnierzy w
czynnej służbie wojskowej może być przedłużony dodatkowo przez Ministra Obrony
Narodowej o czas pełnienia służby poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej albo
oddelegowania do pełnienia służby w innej jednostce wojskowej.
5. Lekarz ma obowiązek poinformować wojewodę o planowanej przez niego
nieobecności w pracy z powodów, o których mowa w ust. 1 lub 2, trwającej dłużej niż 3
miesiące.
6. Wojewoda posiadający informację o nieobecności, o której mowa w ust. 5, może
skierować na okres tej nieobecności innego lekarza zakwalifikowanego do odbywania
szkolenia specjalizacyjnego do odbywania tego szkolenia w podmiocie prowadzącym
szkolenie specjalizacyjne, biorąc pod uwagę możliwość odbycia przez niego części lub
całości programu specjalizacji oraz możliwość wykorzystania miejsc szkoleniowych.
Art. 16n. 1. Lekarz odbywa szkolenie specjalizacyjne pod kierunkiem lekarza
zatrudnionego na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej albo
wykonującego zawód na podstawie stosunku służby w podmiocie prowadzącym
szkolenie specjalizacyjne, wyznaczonego przez kierownika tego podmiotu w
porozumieniu konsultantem wojewódzkim w danej dziedzinie medycyny, który wyraził
zgodę na pełnienie tej funkcji, zwanego dalej „kierownikiem specjalizacji”.
2. Lekarz odbywa staż kierunkowy pod kierunkiem lekarza posiadającego II stopień
specjalizacji lub tytuł specjalisty w danej dziedzinie medycyny wyznaczonego przez
kierownika jednostki realizującej staż kierunkowy, który wyraził zgodę na pełnienie tej
funkcji, zwanego „kierownikiem stażu”.
3. Kierownikiem specjalizacji może być lekarz posiadający II stopień specjalizacji lub
tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny będącej przedmiotem szkolenia
specjalizacyjnego, a w uzasadnionych przypadkach w pokrewnej dziedzinie medycyny.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 20 z 51
4. Kierownik specjalizacji oraz kierownik stażu mogą prowadzić jednocześnie szkolenie
specjalizacyjne nie więcej niż 3 lekarzy, a w uzasadnionych potrzebami kadrowymi
przypadkach, za zgodą konsultanta krajowego – 4 lekarzy.
5. Kierownik specjalizacji jednocześnie może dodatkowo kierować stażem
kierunkowym nie więcej niż dwóch lekarzy.
6. Kierownik specjalizacji jest odpowiedzialny za ustalanie rocznych szczegółowych
planów szkolenia specjalizacyjnego, w tym za ustalenie miejsc odbywania staży
kierunkowych w sposób zapewniający realizację programu specjalizacji, w okresie nie
krótszym niż 1 miesiąc od rozpoczęcia kolejnego roku odbywanego szkolenia
specjalizacyjnego w uzgodnieniu z kierownikiem podmiotu prowadzącego szkolenie
specjalizacyjne.
7. Kierownik specjalizacji sprawuje nadzór nad realizacją programu specjalizacji przez
lekarza odbywającego szkolenie specjalizacyjne. W ramach sprawowanego nadzoru
kierownik specjalizacji, a w odniesieniu do pkt 2–4 lekarz kierujący stażem
kierunkowym:
1) ustala szczegółowy plan szkolenia specjalizacyjnego;
2) konsultuje i ocenia proponowane i wykonywane przez niego badania diagnostyczne i
ich interpretację, rozpoznania choroby, sposoby leczenia, rokowania i zalecenia dla
pacjenta;
3) prowadzi nadzór nad wykonywaniem przez lekarza zabiegów diagnostycznych,
leczniczych i rehabilitacyjnych objętych programem specjalizacji do czasu nabycia
przez lekarza umiejętności samodzielnego ich wykonywania;
4) uczestniczy w wykonywanym przez lekarza zabiegu operacyjnym albo stosowanej
metodzie leczenia lub diagnostyki stwarzającej podwyższone ryzyko dla pacjenta, do
czasu nabycia przez lekarza umiejętności samodzielnego ich wykonywania lub
stosowania;
5) wystawia opinię zawodową, w tym dotyczącą uzdolnień i predyspozycji
zawodowych, umiejętności manualnych, stosunku do pacjentów i współpracowników,
zdolności organizacyjnych i umiejętności pracy w zespole;
6) wnioskuje odpowiednio do wojewody, Ministra Obrony Narodowej albo ministra
właściwego do spraw wewnętrznych, o przerwanie szkolenia specjalizacyjnego przez
lekarza, który nie realizuje programu specjalizacji;
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 21 z 51
7) wnioskuje odpowiednio do wojewody, Ministra Obrony Narodowej albo ministra
właściwego do spraw wewnętrznych o przedłużenie czasu trwania szkolenia
specjalizacyjnego;
8) potwierdza odbycie szkolenia specjalizacyjnego zgodnie z programem specjalizacji.
8. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne w pierwszym roku trwania tego
szkolenia, po uzyskaniu pozytywnej opinii kierownika specjalizacji, może wystąpić do
dyrektora CMKP, z wnioskiem o uznanie za równoważne ze zrealizowaniem
elementów określonych w programie specjalizacji, stażu szkoleniowego, obejmującego
szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów lub procedur
medycznych, staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych odbytych za granicą lub w
kraju, w podmiotach prowadzących szkolenie specjalizacyjne, i ewentualne skrócenie
okresu odbywanego szkolenia specjalizacyjnego, jeżeli okres od dnia ich ukończenia do
dnia rozpoczęcia przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego nie jest dłuższy niż 5 lat.
9. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia może wyrazić
zgodę na wystąpienie przez lekarza z wnioskiem, o którym mowa w ust. 8, w terminie
późniejszym.
10. Lekarz odbywający szkolenie specjalizacyjne, po uzyskaniu pozytywnej opinii
kierownika specjalizacji, może wystąpić do dyrektora CMKP, z wnioskiem o uznanie
do okresu odbywania szkolenia specjalizacyjnego, stażu szkoleniowego, obejmującego
szkolenie i uczestniczenie w wykonywaniu oraz wykonanie zabiegów lub procedur
medycznych, staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych zrealizowanych za granicą
w okresie aktualnie odbywanego szkolenia specjalizacyjnego.
11. Dyrektor CMKP na podstawie opinii powołanego przez siebie zespołu może uznać
w drodze decyzji staże i kursy, o których mowa w ust. 8, za równoważne ze
zrealizowaniem części programu specjalizacji i skrócić lekarzowi okres odbywania tego
szkolenia, jednak nie więcej niż o 1/2 okresu trwania szkolenia specjalizacyjnego.
12. Dyrektor CMK na podstawie opinii powołanego przez siebie zespołu może uznać w
drodze decyzji staże i kursy, o których mowa w ust. 10, za równoważne ze
zrealizowaniem części programu specjalizacji.
13. W skład zespołu, o którym mowa w ust. 11 i 12 , wchodzą:
1) właściwy konsultant krajowy;
2) kierownik specjalizacji;
3) przedstawiciel właściwego towarzystwa naukowego;
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 22 z 51
4) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej posiadający tytuł specjalisty w danej
dziedzinie medycyny i stopień naukowy doktora habilitowanego.
14. Od decyzji o której mowa w ust. 11 i 12, lekarz może się odwołać do ministra
właściwego do spraw zdrowia.
Art. 16o. 1. Lekarzowi, który posiada tytuł specjalisty uzyskany poza terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, niepodlegający uznaniu za równoważny na podstawie
przepisów, o których mowa w art. 16a i 16b, minister właściwy do spraw zdrowia
uznaje tytuł specjalisty za równoważny z tytułem specjalisty w Rzeczypospolitej
Polskiej, jeżeli zostały spełnione łącznie następujące warunki:
1) lekarz posiada prawo wykonywania zawodu na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej;
2) czas trwania szkolenia specjalizacyjnego odbytego za granicą odpowiada czasowi
trwania szkolenia specjalizacyjnego określonemu w programie specjalizacji w
Rzeczypospolitej Polskiej;
3) program specjalizacji w zakresie wymaganej wiedzy teoretycznej oraz umiejętności
praktycznych, sposób potwierdzenia nabytej wiedzy i umiejętności odpowiada w
istotnych elementach określonemu programowi specjalizacji w Rzeczypospolitej
Polskiej;
4) sposób i tryb złożenia egzaminu lub innej formy potwierdzenia uzyskanej wiedzy i
umiejętności odpowiada złożeniu przez lekarza PES w Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Lekarz, o którym mowa w ust. 1, występuje z wnioskiem o uznanie tytułu specjalisty
do ministra właściwego do spraw zdrowia, za pośrednictwem CMKP.
3. Do wniosku dołącza się oryginał albo kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem:
1) prawa wykonywania zawodu;
2) dokumentu potwierdzającego uprawnienie do wykonywania zawodu lekarza w kraju,
w którym lekarz uzyskał tytuł specjalisty;
3) dokumentu o nadaniu tytułu specjalisty;
4) dokumentu zawierającego informacje o miejscu odbycia szkolenia specjalizacyjnego,
czasie jego trwania i programie specjalizacji;
5) dokumentu zawierającego informacje o sposobie i trybie złożenia egzaminu lub innej
formie potwierdzenia nabytej wiedzy i umiejętności praktycznych;
6) dokumentu zawierającego informacje o miejscu, czasie trwania i rodzaju czynności
zawodowych wykonywanych po uzyskaniu tytułu specjalisty.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 23 z 51
4. Wniosek podlega ocenie merytorycznej dokonywanej przez zespół ekspertów
powołany przez dyrektora CMKP.
5. W skład zespołu wchodzą lekarze posiadający tytuł specjalisty w danej dziedzinie
medycyny:
1) konsultant krajowy lub jego przedstawiciel;
2) dwaj lekarze posiadający tytuł naukowy lub stopień naukowy doktora
habilitowanego;
3) przedstawiciel Naczelnej Rady Lekarskiej;
4) przedstawiciel towarzystwa naukowego właściwego dla dziedziny medycyny, w
której lekarz ubiega się o uznanie równoważności tytułu specjalisty.
6. Zespół zbiera się w miarę potrzeby, nie rzadziej jednak niż 1 raz na kwartał, chyba że
nie został złożony żaden wniosek.
7. Jeżeli na podstawie przedstawionych przez lekarza dokumentów, zespół stwierdzi, że
czas trwania szkolenia lub formy nabywania wiedzy i umiejętności praktycznych nie
odpowiadają w istotnych elementach programowi specjalizacji w danej specjalności w
Rzeczypospolitej Polskiej, ocena merytoryczna wydawana przez zespół jest negatywna
albo zawiera wskazanie do odbycia stażu uzupełniającego, z uwzględnieniem czasu
trwania i zakresu merytorycznego tego stażu oraz wskazaniem podmiotu prowadzącego
szkolenie specjalizacyjne, w którym staż uzupełniający powinien być odbyty.
8. Na podstawie oceny merytorycznej dyrektor CMKP w ciągu 30 dni wydaje opinię,
która wraz z aktami jest niezwłocznie przekazywana do ministra właściwego do spraw
zdrowia.
9. Minister właściwy do spraw zdrowia, w drodze decyzji, uznaje albo odmawia
uznania tytułu specjalisty uzyskanego za granicą za równoważny z tytułem specjalisty
w Rzeczypospolitej Polskiej.
10. W przypadku gdy opinia, o której mowa w ust. 8, zawiera wskazanie do odbycia
stażu uzupełniającego, minister właściwy do spraw zdrowia kieruje lekarza do odbycia
tego stażu, z uwzględnieniem czasu trwania i zakresu merytorycznego tego stażu oraz
wskazaniem podmiotu prowadzącego szkolenie specjalizacyjne, w którym staż
uzupełniający powinien być odbyty.
11. Staż uzupełniający nie może trwać dłużej niż 3 lata.
12. Lekarz odbywa staż uzupełniający w ramach płatnego urlopu szkoleniowego,
umowy o pracę na czas określony w celu odbycia stażu uzupełniającego albo umowy
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 24 z 51
cywilnoprawnej o odbycie stażu uzupełniającego, zawartej ze wskazanym podmiotem
prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, na warunkach określonych w umowie.
13. Staż uzupełniający kończy się uzyskaniem opinii zawodowej, wystawionej przez
kierownika właściwej komórki organizacyjnej podmiotu prowadzącego szkolenie
specjalizacyjne.
14. Na podstawie opinii zawodowej minister właściwy do spraw zdrowia wydaje
decyzję, w której uznaje tytuł specjalisty za równoważny z tytułem specjalisty w
Rzeczypospolitej Polskiej, albo odmawia uznania tego tytułu.
Art. 16p. 1. Lekarz nie może realizować lub kontynuować szkolenia specjalizacyjnego
w przypadku:
1) zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza albo zakazu wykonywania zawodu
lekarza;
2) ograniczenia lekarza w wykonywaniu określonych czynności medycznych, objętych
programem specjalizacji;
3) niepodjęcia przez lekarza szkolenia specjalizacyjnego w okresie 3 miesięcy od dnia
wskazanego jako dzień rozpoczęcia tego szkolenia na skierowaniu wystawionym przez
organ kierujący do odbycia szkolenia, z przyczyn leżących po stronie lekarza;
4) zaprzestania przez lekarza odbywania szkolenia specjalizacyjnego;
5) przerwania lekarzowi szkolenia specjalizacyjnego na wniosek kierownika
specjalizacji po uzyskaniu opinii właściwego konsultanta wojewódzkiego oraz
właściwej okręgowej izby lekarskiej;
6) upływu okresu, w którym był obowiązany ukończyć szkolenie specjalizacyjne.
2. Właściwy podmiot jest obowiązany do powiadomienia odpowiednio wojewody,
Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do spraw wewnętrznych o
zaistnieniu okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1–5.
3. Lekarz zostaje skreślony z rejestru osób odbywających szkolenie specjalizacyjne
odpowiednio przez wojewodę, Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego
do spraw wewnętrznych w przypadku określonym w ust. 1 pkt 3–6.
4. W sprawach, o których mowa w ust. 3, odpowiednio wojewoda, Minister Obrony
Narodowej albo minister właściwy do spraw wewnętrznych, wydaje decyzję na
podstawie:
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 25 z 51
1) powiadomienia przez właściwy podmiot o zaistnieniu okoliczności, o których mowa
w ust. 1 pkt 3–4 i 6;
2) wniosku kierownika specjalizacji o przerwanie szkolenia specjalizacyjnego po
uzyskaniu opinii właściwego konsultanta wojewódzkiego oraz właściwej okręgowej
izby lekarskiej.
Art. 16r. 1. CMKP na podstawie danych przekazywanych przez wojewodów, Ministra
Obrony Narodowej i ministra właściwego do spraw wewnętrznych prowadzi rejestr
lekarzy i lekarzy dentystów odbywających szkolenie specjalizacyjne, zwany dalej
„rejestrem”.
2. Rejestr jest prowadzony w systemie ewidencyjno–informatycznym, według niżej
określonego układu danych:
1) numer wpisu do rejestru składający się z ciągu kolejnych znaków:
a) dwucyfrowego symbolu województwa, będącego pierwszym członem identyfikatora
jednostek podziału terytorialnego określonego w przepisach wydanych na podstawie
art. 49 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz.
439, z późn. zm.5)),
b) czternastoznakowego kodu specjalizacji, zgodnie z wykazem kodów specjalizacji
ustalonym w przepisach wydanych na podstawie art. 8 ust. 2,
c) siedmiocyfrowego numeru prawa wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty;
2) imię (imiona) i nazwisko lekarza;
3) obywatelstwo;
4) data i miejsce urodzenia w przypadku lekarza cudzoziemca;
5) numer PESEL (w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL – numer i nazwa
dokumentu potwierdzającego tożsamość);
6) numer rejestracyjny lekarza w okręgowej izbie lekarskiej;
7) numer seryjny i data wystawienia dokumentu „Prawo wykonywania zawodu lekarza”
lub „Prawo wykonywania zawodu lekarza dentysty”;
8) posiadane specjalizacje oraz rok ich uzyskania;
5) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1996 r. Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 88, poz. 554
i Nr 121, poz. 769, z 1998 r. Nr 99, poz. 632 i Nr 106, poz. 668, z 2001 r. Nr 100, poz. 1080, z 2003 r. Nr 217,
poz. 2125, z 2004 r. Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 163, poz. 1362, z 2006 r. Nr 170, poz. 1217, z 2007 r. Nr
166, poz. 1172, z 2008 r. Nr 227, poz. 1505, z 2009 r. Nr 18, poz. 97 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278 i Nr 76, poz.
489.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 26 z 51
9) numer i data decyzji ministra właściwego do spraw zdrowia w sprawie wyrażenia
zgody na odbywanie specjalizacji przez lekarza cudzoziemca;
10) tryb odbywania i zasady finansowania szkolenia specjalizacyjnego odbywanego
przez lekarza cudzoziemca;
11) data i numer skierowania do odbywania szkolenia specjalizacyjnego oraz nazwę
organu kierującego;
12) numer karty szkolenia specjalizacyjnego oraz indeksu zabiegów i procedur
medycznych;
13) nazwa i adres jednostki organizacyjnej oraz nazwa komórki organizacyjnej, w
której odbywane jest szkolenie specjalizacyjnego;
14) imię i nazwisko kierownika specjalizacji, posiadana specjalizacja i zajmowane
stanowisko;
15) data rozpoczęcia i zakończenia szkolenia specjalizacyjnego;
16) data przedłużenia albo skrócenia szkolenia specjalizacyjnego i okres, o jaki
szkolenie to zostało przedłużone albo skrócone ;
17) data i wynik PES w zakresie uzyskanej specjalizacji ;
18) adnotacje dotyczące przeniesienia się lekarza w celu odbywania szkolenia
specjalizacyjnego z obszaru innego województwa, przyczyny przeniesienia, nazwa
jednostki organizacyjnej, w której lekarz odbywał dotychczas szkolenie specjalizacyjne,
tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego, nazwisko i imię dotychczasowego
kierownika specjalizacji, dotychczasowy okres trwania szkolenia specjalizacyjnego;
19) adnotacja dotycząca wykreślenia lekarza z rejestru.
3. Użytkownikami rejestru są:
1) wojewodowie;
2) minister właściwy do spraw zdrowia;
3) Minister Obrony Narodowej;
4) minister właściwy do spraw wewnętrznych.
3. Rejestr, o którym mowa w ust. 1, jest jawny dla podmiotów, które wykażą interes
prawny.
4. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z Ministrem Obrony
Narodowej i ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, o kreśli w drodze
rozporządzenia:
1) sposób przekazywania danych, o których mowa w ust. 2, do CMKP;
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 27 z 51
2) sposób przydzielanie uprawnień i ról użytkownikom rejestru
- mając na względzie bezpieczeństwo danych oraz funkcjonalność prowadzonego
rejestru.
Art. 16s. 1. Lekarz może składać dokumenty do PES do właściwego wojewody po
uzyskaniu potwierdzenia realizacji programu specjalizacji przez kierownika
specjalizacji.
2. Zgłoszenie do PES jest składane w formie wniosku elektronicznego, generowanego
elektronicznie i pobieranego na stronie internetowej CEM. CEM potwierdza
elektronicznie zapisanie zgłoszonych na wniosku danych. Lekarz po wypełnieniu
formularza i jego wydrukowaniu składa wniosek podpisany własnoręcznie do
właściwego wojewody.
3. Wojewoda stwierdza, czy dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, spełniają warunki
formalne przekazuje je do CEM.
4. PES organizuje i przeprowadza CEM dwa razy do roku w miejscach ustalonych
przez dyrektora CEM .
5. PES dla każdej specjalności jest składany w formie egzaminu testowego i egzaminu
ustnego, w kolejności ustalonej przez dyrektora CEM, obejmujących zakres odbytego
szkolenia specjalizacyjnego, ze szczególnym uwzględnieniem procedur
diagnostycznych i leczniczych, z wyłączeniem wykonywania inwazyjnych zabiegów i
procedur medycznych.
6. Lekarz nie jest obowiązany do zaliczenia egzaminu testowego PES w całości lub w
części, jeżeli złożył z wynikiem pozytywnym egzamin organizowany przez europejskie
towarzystwa naukowe, który przez ministra właściwego do spraw zdrowia został
uznany za równoważny z zaliczeniem z wynikiem pozytywnym egzaminu PES w
całości lub w części i przedstawi dyrektorowi CEM odpowiedni dokument
potwierdzający złożenie takiego egzaminu.
7. W uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw zdrowia może, na
wniosek dyrektora CEM, wyrazić zgodę na odstąpienie od przeprowadzenia egzaminu
testowego PES dla wszystkich lekarzy dopuszczonych do PES w danej dziedzinie w
określonym terminie, z zachowaniem egzaminu ustnego, albo zdecydować o
przeprowadzeniu PES jeden raz w roku - z zachowaniem wszystkich jego części, w
jednej z sesji egzaminacyjnych.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 28 z 51
8. Test oraz pytania lub zadania egzaminu ustnego opracowuje i ustala CEM w
porozumieniu z właściwym konsultantem krajowym lub jego przedstawicielem oraz
przedstawicielem właściwego towarzystwa naukowego odrębnie dla każdej dziedziny
oraz na każdą sesję egzaminacyjną.
9. Testy, pytania i zadania egzaminacyjne są opracowywane, przetwarzane,
dystrybuowane i przechowywane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich przez
osoby inne niż uczestniczące w ich opracowywaniu, przetwarzaniu, dystrybuowaniu,
przechowywaniu, przeprowadzające PES lub sprawujące nadzór i kontrolę w zakresie
przeprowadzanych egzaminów. Zadania testowe nie podlegają udostępnianiu na
zasadach określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji
publicznej.
10. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia,
wykaz egzaminów organizowanych przez europejskie towarzystwa naukowe, których
złożenie z wynikiem pozytywnym jest równoważne z zaliczeniem z wynikiem
pozytywnym egzaminu PES w całości lub w części, mając na względzie zakres
tematyczny tych egzaminów.
Art. 16t. 1. CEM powiadamia lekarza o miejscach i terminach PES nie później niż 14
dni przed dniem jego rozpoczęcia.
2. Lekarzowi, lekarzowi dentyście przysługuje urlop szkoleniowy w wymiarze 6 dni na
przygotowanie i przystąpienie do egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w
zakresie danej specjalizacji (PES). Za czas urlopu szkoleniowego lekarz zachowuje
prawo do wynagrodzenia.
3. Egzamin testowy wchodzący w skład PES polega na rozwiązaniu 120 pytań
zawierających pięć wariantów odpowiedzi, z których tylko jeden jest prawidłowy.
Lekarz może wybrać tylko jedną odpowiedź. Za każdą prawidłową odpowiedź lekarz
uzyskuje 1 punkt. W przypadku braku odpowiedzi albo zaznaczenia więcej niż jednej
odpowiedzi punktu nie są przyznawane.
4. Część testową PES uważa się za zaliczoną z wynikiem pozytywnym po uzyskaniu
przez lekarza co najmniej 60% możliwej do uzyskania maksymalnej liczby punktów.
5. Podczas zdawania PES lekarz nie może korzystać z żadnych pomocy naukowych i
dydaktycznych, a także nie może posiadać urządzeń służących do kopiowania,
przekazywania i odbioru informacji. Naruszenie tego zakazu stanowi podstawę
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 29 z 51
zdyskwalifikowania osoby zdającej egzamin, co jest równoznaczne z uzyskaniem przez
nią wyniku negatywnego. CEM zawiadamia o takim fakcie właściwego Rzecznika
Odpowiedzialności Zawodowej.
6. Lekarz może składać PES po okazaniu dokumentu potwierdzającego tożsamość
lekarza.
7. Przy składaniu przez lekarza egzaminu ustnego może być obecny kierownik
specjalizacji jako obserwator.
8. Egzamin przeprowadza się przy obecności co najmniej 3 członków komisji.
9. PES przeprowadza się zgodnie z regulaminem porządkowym, ustalonym przez
dyrektora CEM i zatwierdzonym przez ministra właściwego do spraw zdrowia.
10. W razie rażących uchybień formalnych w przeprowadzeniu PES lub
nieprzewidzianych sytuacji mających wpływ na przeprowadzenie PES dyrektor CEM
może unieważnić PES w całości albo w części, w danym terminie dla danej dziedziny
dla poszczególnych albo wszystkich zdających.
11. Unieważnienie PES albo jego części powoduje, że traktuje się odpowiednio PES
albo jego część jako niebyłą. Unieważniony egzamin jest powtarzany w terminie nie
dłuższym niż 3 miesiące od dnia, w którym decyzja o unieważnieniu stała się
ostateczna. W przypadku unieważnienia całości PES wszystkie jego części odbywają
się w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia, w którym decyzja o unieważnieniu
stała się ostateczna.
12. Decyzję o unieważnieniu dyrektor CEM podejmuje w ciągu 14 dni od powzięcia
informacji o przyczynach unieważnienia PES albo jego części, w uzgodnieniu z
ministrem właściwym do spraw zdrowia.
13. Decyzja o unieważnieniu PES albo jego części jest ogłaszana na stronie
internetowej CEM oraz przesyłana zainteresowanym lekarzom listem poleconym.
14. Od decyzji o unieważnieniu PES albo jego części przysługuje odwołanie do ministra
właściwego do spraw zdrowia w terminie 14 dni od jej doręczenia składane za
pośrednictwem dyrektora CEM.
Art. 16w. 1. Za PES składany po raz czwarty i kolejny lekarz ponosi opłatę. Dokument
potwierdzający dokonanie opłaty lekarz dołącza do zgłoszenia, o którym mowa w art.
16y ust. 3.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 30 z 51
2.Wysokość opłaty ustala dyrektor CEM na podstawie kosztów ponoszonych w
związku z organizacją i przeprowadzaniem PES oraz publikuje na stronie internetowej
CEM.
3. Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.
Art. 16x. 1. PES jest przeprowadzany przez Państwową Komisję Egzaminacyjną, zwaną
dalej „PKE”.
2. Przewodniczącego i członków PKE powołuje i odwołuje dyrektor CEM, spośród
osób zaproponowanych przez właściwego konsultanta krajowym, właściwe
towarzystwo naukowe oraz Naczelną Radą Lekarską.
3. W skład PKE wchodzą lekarze specjaliści w dziedzinie medycyny objętej PES lub, w
uzasadnionych przypadkach, w pokrewnej dziedzinie medycyny:
1) przedstawiciel lub przedstawiciele konsultanta krajowego;
2) przedstawiciel lub przedstawiciele właściwych towarzystw naukowych dla dziedziny
medycyny objętej PES;
3) przedstawiciel lub przedstawiciele Naczelnej Rady Lekarskiej.
4. Do członków PKE stosuje się odpowiednio art. 16d ust. 2–5.
5. Dyrektor CEM, w celu przeprowadzenia PES w ustalonych miejscach i terminach,
wyznacza spośród członków PKE zespoły egzaminacyjne. Zespół egzaminacyjny
składa się z co najmniej trzech członków PKE z zachowaniem reprezentacji podmiotów
wymienionych w ust. 3.
6. Do zadań PKE lub wydzielonego spośród jej członków zespołu egzaminacyjnego
należy:
1) ustalenie listy lekarzy dopuszczonych do PES w danej sesji egzaminacyjnej, z
zastrzeżeniem art. 16y ust. 4;
2) przekazanie CEM kart testowych po przeprowadzeniu egzaminu testowego, z
zachowaniem tajności procedury;
3) dokonywanie oceny PES;
4) przekazanie CEM oceny PES oraz innej dokumentacji związanej z
przeprowadzonym PES, nie później niż w ciągu 14 dni od dnia zakończenia PES.
7. Członkom PKE, przysługuje wynagrodzenie za udział w posiedzeniu komisji w
wysokości nie wyższej niż 10% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze
przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok ogłaszanego przez Prezesa
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 31 z 51
Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski”, a także zwrot kosztów podróży i zakwaterowania oraz diety na
zasadach określonych w przepisach o należnościach przysługujących pracownikowi
zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu
podróży służbowej na obszarze kraju.
Art. 16y. 1. CEM ustala i ogłasza wyniki PES.
2. Lekarz uzyskuje wynik negatywny PES, jeżeli uzyska taki wynik choćby z jednej
części PES. W takim przypadku lekarz może złożyć do dyrektora CEM zgłoszenie do
kolejnego PES.
3. Zgłoszenie następuje w formie wniosku elektronicznego, generowanego
elektronicznie i pobieranego na stronie internetowej CEM. CEM potwierdza
elektronicznie zapisanie zgłoszonych na wniosku danych. Lekarz po wypełnieniu
formularza i jego wydrukowaniu składa wniosek podpisany własnoręcznie do CEM,
które zawiadamia o tym fakcie właściwego wojewodę.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, lekarz zostaje wpisany na listę lekarzy
dopuszczonych do PES w danej sesji egzaminacyjnej przez dyrektora CEM.
5. Lekarzowi, który złożył PES z wynikiem pozytywnym, dyrektor CEM wydaje
dyplom w terminie 30 dni od dnia otrzymania dokumentacji egzaminacyjnej od PKE.
Kopię dyplomu CEM przekazuje do właściwej okręgowej izby lekarskiej i właściwego
wojewody albo do Ministra Obrony Narodowej albo ministra właściwego do spraw
wewnętrznych.
6. Dokumentacja dotycząca szkolenia specjalizacyjnego lekarza oraz kopia dyplomu
PES są przechowywane przez właściwe podmioty zgodnie z przepisami art. 5 ustawy z
dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2006 r.
Nr 97, poz. 673, Nr 104, poz. 708, Nr 170, poz. 1217 i Nr 220, poz. 1600).
Art. 16z. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej
Rady Lekarskiej określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób odbywania szkolenia specjalizacyjnego, w tym przez lekarzy posiadających I
lub II stopień specjalizacji lub tytuł specjalisty,
2) formy specjalistycznego szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz sposoby ich
prowadzenia,
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 32 z 51
3) szczegółowy sposób zgłaszania się i tryb dopuszczania do PES,
4) szczegółowy sposób i tryb składania PES oraz ustalania jego wyników,
5) tryb powoływania PKE,
6) tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego w nowej dziedzinie medycyny
nie objętej systemem szkolenia specjalizacyjnego za równoważny z odbytym
szkoleniem specjalizacyjnym, w tym kryteria oceny dorobku zawodowego i naukowego
uwzględniając zakres szkolenia odbytego w kraju lub za granicą,
7) tryb uznawania dorobku zawodowego i naukowego lekarzy posiadających stopień
naukowy doktora habilitowanego za równoważny z odbytym szkoleniem
specjalizacyjnym, w tym kryteria oceny dorobku zawodowego i naukowego
uwzględniając zakres szkolenia odbytego w kraju lub za granicą,
8) tryb uznawania stażu szkoleniowego, staży kierunkowych lub kursów szkoleniowych
odbytych za granicą lub w kraju za równoważne ze zrealizowaniem elementów
określonych w danym programie specjalizacji i ewentualne skrócenie szkolenia
specjalizacyjnego,
9) sposób i tryb uzyskania potwierdzenia posiadania umiejętności praktycznych
określonych programem specjalizacji,
10) wzory dokumentów potwierdzających realizację programu specjalizacji i jego
ukończenia
– uwzględniając niezbędny zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych
niezbędnych do wykonywania zawodu w zakresie określonej dziedziny medycyny,
zgodnie z wymogami współczesnej wiedzy medycznej.
2. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia, po zasięgnięciu opinii Wojskowej Rady Lekarskiej określi, w drodze
rozporządzenia, tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza będącego
żołnierzem w czynnej służbie wojskowej lub pełniącego służbę w zakładzie opieki
zdrowotnej, którego organem tworzącym jest Minister Obrony Narodowej w
rozumieniu przepisów o zakładach opieki zdrowotnej, oraz wzory dokumentów, o
których mowa w ust. 1 pkt 9, uwzględniając przebieg szkolenia specjalizacyjnego
określonego w ustawie.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, określi w drodze
rozporządzenia tryb odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez lekarza będącego
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 33 z 51
funkcjonariuszem w stosunku służby w formacjach podległych ministrowi właściwemu
do spraw wewnętrznych lub pełniącego służbę w zakładzie opieki zdrowotnej, w
stosunku do którego organem tworzącym w rozumieniu przepisów o zakładach opieki
zdrowotnej jest minister właściwy do spraw wewnętrznych oraz wzory dokumentów, o
których mowa w ust. 1 pkt 9, uwzględniając przebieg szkolenia specjalizacyjnego
określonego w ustawie.”;
17) w art. 19 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) podmioty uprawnione do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego lub szkolenia w
zakresie uzyskiwania umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub
udzielania określonych świadczeń zdrowotnych;”;
18) po art. 19e dodaje się art. 19f–19j w brzmieniu:
„Art. 19f. 1. Szkolenie specjalizacyjne może być prowadzone przez jednostki
organizacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 1, które spełniają warunki określone w
ust. 2 i uzyskały akredytację do szkolenia specjalizacyjnego. Potwierdzeniem
akredytacji jest wpis na listę jednostek akredytowanych do prowadzenia szkolenia
specjalizacyjnego w danej dziedzinie.
2. Jednostka organizacyjna, o której mowa w ust. 1, ubiegająca się o akredytację do
prowadzenie szkolenia specjalizacyjnego jest obowiązana spełniać następujące warunki:
1) jest jednostką, której działalność odpowiada profilowi prowadzonego szkolenia
specjalizacyjnego, albo ma w swojej strukturze organizacyjnej oddziały szpitalne lub
inne komórki organizacyjne o profilu odpowiadającym temu szkoleniu;
2) zapewnia warunki merytoryczne i organizacyjne, umożliwiające realizację programu
specjalizacji określonej liczbie lekarzy;
3) zapewnia pełnienie nadzoru w ramach istniejącej struktury organizacyjnej:
a) w przypadku szpitali – nad jakością działalności dydaktycznej w zakresie kształcenia
podyplomowego lekarzy lub lekarzy dentystów oraz leczniczej,
b) w przypadku innych jednostek organizacyjnych – nad jakością działalności
dydaktycznej w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy dentystów,
c) zapewnia monitorowanie dokumentacji szkolenia specjalizacyjnego danego lekarza;
4) zatrudnia na podstawie umowy o pracę lub na podstawie umowy cywilnoprawnej
albo posiada zatrudnionych na stanowisku służbowym w oddziałach szpitalnych lub w
komórkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 1:
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 34 z 51
a) co najmniej jednego lekarza z tytułem specjalisty lub z drugim stopniem specjalizacji
w odpowiedniej dziedzinie medycyny,
b) co najmniej dwóch lekarzy z tytułem specjalisty lub drugim stopniem specjalizacji w
dziedzinie pokrewnej – w przypadku specjalności, dla których przepisy obowiązujące
przed dniem wejścia w życie ustawy nie przewidywały uzyskania II stopnia
specjalizacji lub tytułu specjalisty,
c) co najmniej jednego lekarza z tytułem specjalisty lub drugim stopniem specjalizacji
w odpowiedniej dziedzinie stomatologii – w przypadku jednostek organizacyjnych lub
komórek organizacyjnych realizujących szkolenie specjalizacyjne w dziedzinach
stomatologii;
5) posiada kadrę oraz sprzęt i aparaturę medyczną niezbędne do realizacji zadań
określonych programem specjalizacji, zgodnie ze standardami akredytacyjnymi, o
których mowa w art. 16g ust. 3 pkt 7;
6) udziela świadczeń zdrowotnych odpowiedniego rodzaju, w odpowiednim zakresie i
liczbie, umożliwiających zrealizowanie programu specjalizacji określonej liczbie
lekarzy;
7) udziela całodobowych świadczeń zdrowotnych osobom hospitalizowanym lub
niewymagającym hospitalizacji, w stanach zagrożenia zdrowia i życia oraz w innych
przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli wynika to z programu specjalizacji;
8) zapewnia lekarzom odbywającym szkolenie specjalizacyjne pełnienie dyżurów
medycznych w liczbie określonej programem specjalizacji lub pracę w systemie
zmianowym lub równoważnym czasie pracy w maksymalnym czasie pracy
dopuszczonym w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej;
9) zawarła porozumienie z podmiotami, w celu umożliwienia zrealizowania przez
lekarzy programu specjalizacji, w tym staży kierunkowych, o których mowa w ust. 3,
których realizacji nie może zapewnić w ramach swojej struktury organizacyjnej;
10) uzyskała opinię konsultanta wojewódzkiego w danej dziedzinie medycyny, o
spełnieniu warunków, o których mowa w pkt 1–9, a w przypadku jego braku –
właściwego konsultanta krajowego lub konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie
pokrewnej.
3. Staże kierunkowe mogą być prowadzone przez:
1) jednostki organizacyjne, o których mowa w ust. 1, lub
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 35 z 51
2) inne jednostki organizacyjne spełniające warunki, o których mowa w ust. 2, po
uzyskaniu przez nie akredytacji do prowadzenia staży kierunkowych.
4. Jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 19 ust. 1, przedstawia CMKP, w celu
uzyskania opinii powołanego przez dyrektora CMKP zespołu ekspertów o spełnieniu
przez jednostkę warunków, o których mowa w ust. 2, informację zawierającą dane i
opinię określone w ust. 2 oraz dane o podmiotach, o których mowa w ust. 3.
5. W skład zespołu ekspertów, o którym mowa w ust. 4, dyrektor CMKP powołuje
czterech lekarzy specjalistów w danej dziedzinie medycyny lub w dziedzinie
pokrewnej:
1) przewodniczącego zespołu – lekarza zaproponowanego przez konsultanta krajowego
w danej dziedzinie medycyny;
2) 3 członków zespołu:
a) 1 – spośród osób zaproponowanych przez konsultanta krajowego w danej dziedzinie
medycyny,
b) 1 – spośród osób zaproponowanych przez towarzystwo naukowe,
c) 1 – spośród osób zaproponowanych przez Naczelną Radę Lekarską.
6. Zespół ekspertów zbiera się w miarę potrzeby, nie rzadziej niż raz na kwartał, celem
wydania opinii o spełnieniu przez jednostkę warunków, o których mowa w ust. 2.
7. Dyrektor CMKP na podstawie przedstawionej opinii zespołu ekspertów dokonuje
wpisu jednostki organizacyjnej, o której mowa w art. 19 ust. 1, na prowadzoną przez
siebie listę jednostek akredytowanych i określa maksymalną liczbę miejsc
szkoleniowych w zakresie danej specjalizacji dla lekarzy mogących odbywać szkolenie
specjalizacyjne lub staż kierunkowy w komórce organizacyjnej wchodzącej w jej skład.
8. Aktualne listy jednostek akredytowanych, o których mowa w ust. 1 i 3, CMKP
publikuje na swojej stronie internetowej.
9. W przypadku zmiany formy prawnej jednostki akredytowanej, o której mowa w ust.
1 i 3, albo jej reorganizacji jednostka ta może prowadzić szkolenie specjalizacyjne lub
staż kierunkowy, jeżeli złoży do wojewody oświadczenie o spełnianiu wymagań
określonych w ust. 2.
10. Jednostka, o której mowa w ust. 1 i 3, niezwłocznie po zmianie formy prawnej
występuje do CMKP o wydanie opinii, o której mowa w ust. 4.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 36 z 51
11. W przypadku negatywnej opinii zespołu ekspertów wydanej jednostce, o której
mowa w art. 19 ust. 1, dyrektor CMKP w drodze decyzji, skreśla jednostkę
organizacyjną z listy jednostek akredytowanych, o której mowa w ust. 1 i 3.
12. Jednostka, o której mowa w ust. 1 i 3, w przypadku gdy przestaje spełniać warunki
niezbędne do uzyskania akredytacji do szkolenia specjalizacyjnego, o której mowa w
ust. 1 i 3, powiadamia niezwłocznie o tym fakcie wojewodę i dyrektora CMKP,
13. Maksymalna liczba miejsc szkoleniowych, o której mowa w ust. 7, ulega
zmniejszeniu w zakresie danej specjalizacji w przypadku nieprzyjęcia lekarza
skierowanego do odbywania szkolenia specjalizacyjnego przez jednostkę posiadającą
wolne miejsca szkoleniowe w danej specjalizacji, odpowiednio do liczby nieprzyjętych
osób.
Art. 19g. 1. Kursy szkoleniowe objęte programem danej specjalizacji mogą być
prowadzone przez jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 19 ust. 1, po
uzyskaniu pozytywnej opinii konsultanta krajowego w odpowiedniej dziedzinie
medycyny, a w przypadku jego braku konsultanta wojewódzkiego oraz po wpisaniu na
listę prowadzoną przez CMKP, o której mowa w ust. 5
2. Podmiot zamierzający prowadzić kurs szkoleniowy objęty programem danej
specjalizacji przedstawia CMKP, w terminie do dnia 15 listopada każdego roku,
informacje zawierające dane obejmujące:
1) nazwę i siedzibę jednostki organizacyjnej lub imię, nazwisko i adres osoby fizycznej
zamierzającej prowadzić kurs;
2) imię i nazwisko oraz kwalifikacje zawodowe osoby mającej być kierownikiem kursu;
3) zakres i sposób organizacji szkolenia;
4) tryb szkolenia;
5) program kursu szkoleniowego określający:
a) cel szkolenia,
b) wymagane kwalifikacje uczestników kursu,
c) okres i sposób realizacji programu szkolenia,
d) zakres tematyczny oraz treść szkolenia teoretycznego i praktycznego;
6) regulamin kursu szkoleniowego określający:
a) sposób organizacji szkolenia,
b) zasady i sposób naboru uczestników,
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 37 z 51
c) wzór karty przebiegu szkolenia,
d) prawa i obowiązki uczestników szkolenia,
e) zakres obowiązków wykładowców i innych prowadzących szkolenie teoretyczne i
zajęcia praktyczne,
f) sposób sprawdzania nabytej wiedzy i umiejętności praktycznych,
g) sposób oceny organizacji i przebiegu szkolenia przez uczestników kursu;
7) charakterystykę bazy dydaktycznej i szkolenia praktycznego;
8) kwalifikacje kadry dydaktycznej;
9) termin, miejsce oraz liczbę osób mogących uczestniczyć w kursie.
3. W przypadku kursów szkoleniowych, o których mowa w ust. 2, trwających nie dłużej
niż 5 dni, podmiot zamierzający prowadzić ten kurs zgłasza corocznie CMKP, w
terminie do dnia 15 listopada roku poprzedzającego rozpoczęcie kursu, następujące
informacje:
1) nazwę i siedzibę jednostki organizacyjnej lub imię, nazwisko i adres osoby fizycznej
zamierzającej prowadzić kurs;
2) imię i nazwisko oraz kwalifikacje zawodowe osoby mającej być kierownikiem kursu;
3) program kursu szkoleniowego określający:
a) cel szkolenia,
b) wymagane kwalifikacje uczestników kursu,
c) zakres tematyczny i treść szkolenia teoretycznego i praktycznego
4) sposób sprawdzenia nabytej wiedzy i umiejętności praktycznych;
5) sposób oceny organizacji i przebiegu szkolenia przez uczestników kursu;
6) termin, miejsce oraz liczbę osób mogących uczestniczyć w kursie.
4. CMKP koordynuje organizację kursów specjalizacyjnych zgodnie z wymogami
odpowiednich specjalizacji oraz liczbą i rozmieszczeniem regionalnym lekarzy
odbywających szkolenie specjalizacyjne w poszczególnych dziedzinach medycyny.
5. CMKP publikuje, w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku, na stronie
internetowej CMKP, listę kursów szkoleniowych objętych programami specjalizacji.
Art. 19h. 1. Nadzór nad realizacją szkolenia specjalizacyjnego sprawuje minister
właściwy do spraw zdrowia.
2. Nadzorowi podlega w szczególności:
1) zgodność realizacji zajęć z programem specjalizacji;
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 38 z 51
2) prawidłowość prowadzonej dokumentacji przebiegu szkolenia specjalizacyjnego;
3) zapewnienie odpowiedniej jakości szkolenia specjalizacyjnego.
3. W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1, przeprowadza się kontrolę i monitoruje
realizację szkolenia specjalizacyjnego.
4. Czynności, o których mowa w ust. 3, wykonuje CMKP.
5. Dyrektor CMKP na podstawie przeprowadzonych czynności kontrolnych oraz
dostępnych form monitoringu systemu specjalizacji opracowuje raport o stanie
realizacji kształcenia specjalizacyjnego w danym roku i przedstawia go ministrowi
właściwemu do spraw zdrowia.
6. CMKP prowadzi cykliczne szkolenia w zakresie wiedzy na temat systemu
specjalizacji, przeznaczone dla kierowników specjalizacji, kadry kierowniczej jednostek
prowadzących szkolenia specjalizacyjne oraz przedstawicieli wojewody finansowane z
budżetu państwa, w części dotyczącej ich organizacji oraz zwrotu kosztów delegacji
uczestników tych szkoleń.
Art. 19i. 1. Kontrola realizacji szkolenia specjalizacyjnego jest prowadzona przez
zespół kontrolny powoływany przez dyrektora CMKP. W skład zespołu mogą
wchodzić, poza pracownikami CMKP, krajowy albo wojewódzki konsultant w
odpowiedniej dziedzinie medycyny lub jego przedstawiciel oraz przedstawiciel
właściwego medycznego towarzystwa naukowego i przedstawiciel właściwego
miejscowo wojewody.
2. Zespół kontrolny, w składzie co najmniej 3–osobowym, wykonuje czynności
kontrolne, za okazaniem upoważnienia, ma prawo:
1) wstępu do pomieszczeń dydaktycznych;
2) udziału w zajęciach w charakterze obserwatora;
3) wglądu do dokumentacji przebiegu szkolenia prowadzonej przez jednostkę
prowadzącą szkolenie specjalizacyjne;
4) żądania od kierownika jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne ustnych i
pisemnych wyjaśnień;
5) badania opinii uczestników szkolenia specjalizacyjnego i kadry dydaktycznej.
3. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządza się protokół, który zawiera:
1) nazwę i adres jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne;
2) miejsce odbywania szkolenia;
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 39 z 51
3) datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych;
4) imiona i nazwiska osób wykonujących czynności kontrolne;
5) opis stanu faktycznego;
6) stwierdzone nieprawidłowości;
7) wnioski osób wykonujących czynności kontrolne;
8) datę i miejsce sporządzenia protokołu;
9) informację o braku zastrzeżeń albo informacje o odmowie podpisania protokołu
przez kierownika jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne.
4. Protokół podpisują osoby wykonujące czynności kontrolne oraz kierownik jednostki
prowadzącej szkolenie specjalizacyjne .
5. Jeżeli po sporządzeniu protokołu, a przed jego podpisaniem, kierownik jednostki
prowadzącej szkolenie specjalizacyjne zgłosi umotywowane zastrzeżenia co do faktów
stwierdzonych w trakcie kontroli i opisanych w protokole, osoby wykonujące czynności
kontrolne są obowiązane zbadać dodatkowo te fakty i uzupełnić protokół.
6. Odmowa podpisania protokołu przez kierownika jednostki prowadzącej szkolenie
specjalizacyjne nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu przez osoby
wykonujące czynności kontrolne.
7. Jeden egzemplarz protokołu przekazuje się kierownikowi jednostki prowadzącej
szkolenie specjalizacyjne.
8. Osoby wykonujące czynności kontrolne są obowiązane do zachowania w tajemnicy
informacji na temat organizacji i prowadzenia kształcenia podyplomowego oraz
wyników prowadzonego postępowania.
9. Kierownik jednostki prowadzącej szkolenie specjalizacyjne w terminie 7 dni od dnia
otrzymania protokołu, ma prawo do wniesienia zastrzeżeń co do sposobu
przeprowadzania czynności kontrolnych oraz ustaleń zawartych w protokole.
10. Dyrektor CMKP przekazuje kierownikowi jednostki szkolącej zalecenia
pokontrolne dotyczące stwierdzenia nieprawidłowości w trakcie kontroli i zobowiązuje
go do usunięcia tych nieprawidłowości w wyznaczonym terminie; kopie pisma z
zaleceniami pokontrolnymi przekazuje do wiadomości właściwemu konsultantowi
krajowemu i konsultantowi wojewódzkiemu.
11. W przypadku niezrealizowania zaleceń pokontrolnych w określonym terminie
dyrektor CMKP podejmuje decyzje o skreśleniu jednostki z listy zawierającej wykaz
jednostek uprawnionych do kształcenia specjalizacyjnego.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 40 z 51
12. Osobom wykonującym czynności kontrolne przysługuje zwolnienie od pracy na
czas wykonywania zadań i wynagrodzenie za udział w przeprowadzonej kontroli w
wysokości nie wyższej niż 10% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze
przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok ogłaszanego przez Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski”, a także zwrot kosztów podróży i zakwaterowania oraz diety na
zasadach określonych w przepisach o należnościach przysługujących pracownikowi
zatrudnionemu w państwowej i samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu
podróży służbowej na obszarze kraju.
Art. 19j. Monitorowanie systemu szkolenia specjalizacyjnego polega w szczególności
na rejestrowaniu danych określonych w art. 16r ust. 2 oraz informacji o liczbie
jednostek uprawnionych do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego i liczby miejsc
szkoleniowych, a także badaniu poprawności funkcjonowania poszczególnych procedur
specjalizacyjnych na podstawie zgromadzonych tą drogą informacji.”;
19) art. 57 ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie:
„1. Od uchwał okręgowych rad lekarskich lub Wojskowej Rady Lekarskiej w sprawach
, o których mowa w art.5–7 ust.1–5, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 11 ust. 1, 2 i
4, art. 12 ust. 1 i 3–5, art. 14, art. 19d ust. 5 i art. 52a, lekarzowi przysługuje odwołanie
do Naczelnej Rady Lekarskiej, która podejmuje w tej sprawie uchwałę.
1a. Uchwały w sprawach, o których mowa w ust.1 podpisują prezes lub wiceprezes i
sekretarz okręgowej rady lekarskiej albo prezes lub wiceprezes i sekretarz Naczelnej
Rady Lekarskiej.”.
Art. 2. 1. Obowiązek odbycia stażu podyplomowego mają osoby, które rozpoczęły studia na
kierunku lekarskim albo lekarsko-dentystycznym przed dniem 1 października 2011 r.
2. Obowiązek , o którym mowa w ust. 1 nie dotyczy osób, które odbyły praktykę zawodową,
o której mowa w art. 5 ustawy, o której mowa w art. 1 , w brzmieniu nadanym niniejszą
ustawą.
3. Staż podyplomowy, o którym mowa w ust. 1, oraz staż podyplomowy rozpoczęty i
niezakończony przed dniem wejścia w życie ustawy odbywają się na zasadach
obowiązujących przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 41 z 51
4. Cudzoziemiec, niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, może
odbyć staż podyplomowy na zasadach określonych w przepisach o odbywaniu studiów i
uczestniczeniu w badaniach naukowych i szkoleniach przez osoby niebędące obywatelami
polskimi, z uwzględnieniem terminów określonych w ust. 1
5. Organizacja, finansowanie oraz zapewnienie warunków odbywania stażu podyplomowego
przez:
1) absolwentów studiów lekarskich i lekarsko–dentystycznych będących obywatelami
polskimi, zamierzających wykonywać zawód na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
mających stałe miejsce zamieszkania na obszarze województwa, oraz
2) osoby będące obywatelami innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego
Unii Europejskiej zamierzające odbywać staż na obszarze województwa właściwego za
względu na zamierzone miejsce wykonywania zawodu, oraz
3) cudzoziemców, o których mowa w ust. 3, zamierzających odbywać staż na obszarze
województwa właściwego za względu na zamierzone miejsce wykonywania zawodu,
– jest zadaniem marszałka tego województwa z zakresu administracji rządowej.
Art. 3. 1. Do ograniczonego prawa wykonywania zawodu przyznanego przed dniem wejścia
niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.
2. Wnioski o wydanie ograniczonego prawa wykonywania zawodu dotyczące cudzoziemców
i osób skierowanych do odbycia stażu adaptacyjnego uznaje się za wnioski o wydanie prawa
wykonywania zawodu na czas określony.
Art. 4. Jednostki organizacyjne uprawnione do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego na
podstawie dotychczasowych przepisów zachowują swoje uprawnienia.
Art. 5. Postępowania wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy prowadzi się na podstawie dotychczasowych przepisów.
Art. 6. Kierownicy specjalizacji oraz lekarze specjaliści kierujący stażem kierunkowym
wyznaczeni na podstawie dotychczasowych przepisów zachowują swoje funkcje.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 42 z 51
Art. 7. 1. Lekarze zakwalifikowani do odbywania szkolenia specjalizacyjnego przed
wejściem w życie niniejszej ustawy odbywają szkolenie specjalizacyjne, na podstawie
dotychczasowych przepisów.
2. Przepisy dotyczące Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą stosuje się do lekarzy, którzy zostali zakwalifikowani do odbywania
szkolenia specjalizacyjnego po dniu 28 kwietnia 1999 r.
3. Do czasu wejścia w życie programów specjalizacji określonych na podstawie art. 16g
ustawy, o której mowa w art. 1, szkolenia specjalizacyjne, rozpoczęte przed tym dniem,
odbywają się na podstawie programów obowiązujących w dniu rozpoczęcia danego szkolenia
specjalizacyjnego, z uwzględnieniem jego aktualizacji.
Art. 8. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 12 ust. 6, art. 16
ust. 1hb, art. 16 ust. 2a, art. 16 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do dnia
wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 12 ust. 6, art. 16k ust.
4, art. 16h ust. 3 i art. 16h ust. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak
niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 6 ust. 8, zachowują moc
do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 6 ust. 8, w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 9. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.
UZASADNIENIE
Istotą projektu ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty jest
wprowadzenie niezbędnych zmian w systemie kształcenia lekarzy i lekarzy dentystów
mających na celu wyeliminowanie narastających w ostatnim czasie problemów dotyczących
kadry lekarskiej, z których najważniejsze to:
– długotrwały proces kształcenia podyplomowego od momentu uzyskania dyplomu wyższej
uczelni do uzyskania dyplomu specjalisty, będący jedną z zasadniczych przyczyn migracji
młodych lekarzy,
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 43 z 51
– brak pełnej samodzielności zawodowej lekarzy stażystów i lekarzy rezydentów, przez co
najmniej kilka lat od zakończenia studiów,
– deficyt kadry lekarskiej, w tym specjalistów, i obserwowane zagrożenie związane z tzw.
luką pokoleniową, przede wszystkim wśród lekarzy specjalistów,
– migracja lekarzy szacowana na podstawie liczby zaświadczeń potwierdzających
kwalifikacje uprawniające do wykonywania zawodu na terenie krajów Unii Europejskiej,
wydawanych przez samorząd lekarski.
Rozwiązanie powyższych problemów wymaga kompleksowych, kompatybilnych ze sobą
działań obejmujących zarówno zmiany przepisów prawnych dotyczących kształcenia lekarzy
i lekarzy dentystów, jak również zmiany programów kształcenia przed i podyplomowego.
Ustawa o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty stworzy podstawy prawne do
wprowadzenia systemowych rozwiązań w w/w obszarze.
Przedmiotowy projekt obejmuje następujące zmiany:
1) zmiana dotyczy rozszerzenia definicji wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty
o – kierowanie zakładem opieki zdrowotnej,
2) zmiana wprowadzona w związku z likwidacją stażu podyplomowego - wprowadzenie
praktyki zawodowej na VI roku dla lekarzy oraz na V roku dla lekarzy dentystów
Likwidacja stażu podyplomowego spowoduje szybsze wejście lekarzy i lekarzy
dentystów do systemu opieki zdrowotnej i zwiększenie dostępu do świadczeń
zdrowotnych. Powyższe zostanie osiągnięte poprzez zmianę systemu kształcenia na
studiach medycznych z położeniem nacisku na praktyczne przygotowanie do
wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty na drodze m.in.:
- wprowadzenia obowiązku złożenia najważniejszych egzaminów końcowych, dla
kierunku lekarskiego na V roku studiów a lekarsko-dentystycznego na IV.
- wprowadzenia przede wszystkim przedmiotów klinicznych w formie „praktyk
zawodowych”;
Projekt zakłada likwidację Lekarskiego Egzaminu Państwowego (LEP) oraz
Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Państwowego (LDEP). Doświadczenie ostatnich
lat, jak również liczne opinie środowisk medycznych wskazują, iż LEP/LDEP
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 44 z 51
przeprowadzany w formie egzaminu testowego nie sprawdza aspektu praktycznego
przygotowania lekarzy do wykonywania zawodu, wykorzystując głównie wiedzę
teoretyczną. Wobec braku jednolitych zasad oraz zobowiązań co do egzaminów
„licencyjnych” w krajach UE (dyrektywa 2005/36/WE) uznaje się, że należy
zrezygnować z LEP/LDEP przeprowadzanego w obecnej formie,
3) i 4) – zmiany związane z przyznaniem prawa wykonywania zawodu na czas określony
dla lekarza skierowanego do odbycia stażu adaptacyjnego-. W związku z likwidacją
ograniczonego prawa wykonywania zawodu lekarza związanego z likwidacją stażu
podyplomowego wprowadza się prawo wykonywania zawodu lekarza na czas
określony dla lekarza skierowanego do odbycia stażu adaptacyjnego,
5) zmiana polegająca na skróceniu terminu z dotychczasowych 3 miesięcy do 30 dni na
wydanie dokumentu prawo wykonywania zawodu lekarza albo lekarza dentysty.
Zmiana ma na celu przyspieszenie procedury administracyjnej wydania dokumentu
prawo wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty,
6) doprecyzowanie zasad wydawania prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarza
dentysty na czas określony dla cudzoziemca,
7) doprecyzowanie przepisu w konsekwencji usunięcia pojęcia „ograniczonego prawa
wykonywania zawodu”,
8) określenie zasad udzielania świadczeń zdrowotnych przez lekarzy cudzoziemców
będących członkami ekipy narodowej drużyny sportowej podczas trwania wydarzeń
sportowych,
Wprowadzenie przepisów dotyczących wykonywania zawodu lekarza przez lekarzy
cudzoziemców będących członkami ekip sportowych biorących udział w
wydarzeniach sportowych organizowanych na terytorium RP ma na celu ujednolicenie
tymczasowego i okazjonalnego udzielania świadczeń. W obecnym stanie prawnym
lekarze będący obywatelami państw członkowskich UE muszą zgłosić tymczasowe i
okazjonalne udzielanie świadczeń właściwej izbie lekarskiej, zgodnie z przepisami
dyrektywy 2005/36/WE w sprawie uznania kwalifikacji zawodowych,
implementowanymi do ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty w art. 9, podczas
gdy obywatele innych państw nie mają takiego obowiązku,
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 45 z 51
9) -11) uregulowanie kwestii odbywania przeszkolenia uzupełniającego dla lekarza nie
wykonującego zawodu przez okres 5 lat. Przepisy przewidują możliwość zawieszenia
prawa wykonywania zawodu albo ograniczenia wykonywania określonych czynności
medycznych do czasu zakończenia przeszkolenia, w drodze uchwały podjętej przez
okręgową radę lekarską,
12) zmiana porządkowa przepisu dotyczącego utraty przez lekarza prawa wykonywania
zawodu z mocy prawa poprzez usunięcie pojęcia „ograniczonego prawa wykonywania
zawodu”,
13) zmiana porządkowa tytułu rozdziału z dotychczasowego w brzmieniu „Staż
podyplomowy” na tytuł w brzmieniu „Kształcenie podyplomowe” – konsekwencja
likwidacji stażu podyplomowego.,
14) uchylenie artykułu dotyczącego stażu podyplomowego – konsekwencja likwidacji
stażu podyplomowego,
15) wprowadzenie modułowego systemu specjalizacji z jednoczesną zmianą
dotychczasowego podziału specjalizacji na podstawowe i szczegółowe oraz zasad
uznawania dorobku zawodowego i naukowego za równoważne z realizacją elementów
programu specjalizacji.
Moduł podstawowy będzie zawierać treści uniwersalne dla grupy specjalizacji, jak
również wybrane zagadnienia obecnie nauczane w trakcie stażu podyplomowego (m.in.
obowiązkowy kurs i egzamin z dziedziny ratownictwa medycznego). Moduł
specjalistyczny, bezpośrednio związany z przedmiotem specjalizacji, powinien zawierać
wiedzę ściśle specjalistyczną.
16) uregulowanie zasad postępowania kwalifikacyjnego do specjalizacji lekarskich oraz
zasad odbywania szkolenia specjalizacyjnego obejmujące:
- zmianę przepisów dotyczących przyznawania miejsc szkoleniowych na dane
postępowanie kwalifikacyjne do specjalizacji lekarskich – przyznawanie i rozdział
rezydentur na poszczególne województwa i dziedziny przez ministra właściwego do
spraw zdrowia oraz uruchamianie wszystkich pozostałych wolnych miejsc szkoleniowych
przez właściwego wojewodę,
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 46 z 51
- uregulowanie zasad opracowywania programów specjalizacji, mające na celu
zapewnienie wysokiej jakości kształcenia, jednocześnie dostosowanie tych programów do
dokonujących się zmian w systemie ochrony zdrowia, ze szczególnym uwzględnieniem
podziału na moduł podstawowy i specjalistyczny,
- uregulowanie obowiązków i praw oraz zasad powoływania kierowników specjalizacji –
między innymi wprowadzenie możliwości powierzenia funkcji kierownika specjalizacji
lekarzowi specjaliście wykonującemu pracę w oparciu o umowę cywilnoprawną (tzw.
„kontrakt”).


- uregulowanie ustawowe zasad przeprowadzania PES; umożliwienie lekarzom,
przystępowanie do PES po raz czwarty i kolejny aż do pozytywnego złożenia PES, oraz wprowadzenie opłaty za zdawanie PES po raz czwarty i kolejny stanowiącej dochód budżetu państwa.


- ograniczenie PES do dwóch części: testowej i ustnej.. Część ustna może być
rozszerzona o egzamin praktyczny, z wyłączeniem procedur inwazyjnych,
- wprowadzenie zasad wynagradzania członków Państwowych Komisji Specjalizacyjnych
(PKS).
17)-18) uregulowanie warunków i zasad akredytacji jednostek prowadzących specjalizację
lub staże kierunkowe, mające na celu zapewnienie właściwej jakości kształcenia
specjalizacyjnego, a jednocześnie zwiększenie liczby miejsc szkoleniowych oraz określenie
zasad nadzoru i kontroli nad realizacją szkolenia specjalizacyjnego. Uregulowanie ustawowe
warunków i zasad akredytacji jednostek prowadzących specjalizację ma na celu zapewnienie
właściwej jakości kształcenia specjalizacyjnego.. Proponuje się, aby w ustawie dookreślić, iż
warunkiem uzyskania akredytacji jest: zobowiązanie się jednostki do realizacji programu
określonej specjalizacji i zapewnienie warunków merytorycznych i organizacyjnych do
realizacji programu w tym:
- posiadanie kadry o odpowiednich kwalifikacjach – tj. lekarzy posiadających tytuł
specjalisty,
- posiadanie odpowiedniej bazy dydaktycznej,
- zapewnienie realizacji określonych zabiegów i procedur medycznych wynikających z
programu specjalizacji,
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 47 z 51
- zapewnienie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia.
19) regulacja porządkowa dotycząca odwołań od uchwał okresowych rad lekarskich lub
wojskowej rady lekarskiej do naczelnej rady lekarskiej.
Likwidacja LEP i LDEP spowoduje zmniejszenie wydatków budżetowych w wysokości
około 530 tys. zł rocznie, a likwidacja od 1 października 2017 roku stażu podyplomowego
spowoduje zmniejszenie wydatków budżetowych od roku 2018 o ok. 162,7 mln zł rocznie.
Jednocześnie do budżetu państwa będą wpływały dodatkowe środki (zależne od liczby
zdających) wnoszone do CEM za zadawanie przez lekarzy egzaminów PES po raz czwarty
i kolejny.
Wprowadzenie modułowego systemu specjalizacji spowoduje skrócenie okresu specjalizacji,
a zatem koszty specjalizacji 1 lekarza zostaną zmniejszone. Należy jednak podkreślić, że
pieniądze w ten sposób zaoszczędzone zostaną wykorzystane na nowe miejsca
specjalizacyjne w trybie rezydentury.
Wprowadzenie nowych zasad przeprowadzania egzaminu specjalizacyjnego zaliczającego
moduł podstawowy, stanowiący I część Państwowego Egzaminu Specjalizacyjnego (PES),
będzie wymagało przeznaczenia dodatkowych środków finansowych dla CEM. Przyjmując,
że egzamin testowy kosztuje obecnie około 38 tys. zł w jednej dziedzinie, szacunkowy roczny
koszt ( dwie sesje) wyniesie około 532 tys. zł ( 7 rodzajów modułów x 2 sesje x 38 tys.).
Organizacja i przeprowadzanie PES jest procesem ciągłym, a ewentualne wprowadzenie
opłaty za zdawanie PES po raz czwarty i kolejny będzie stanowiło dochód budżetu państwa.
Ponadto, w roku 2008 koszty części praktycznej PES wyniosły 561 tys. zł. Rezygnacja z tej
części egzaminu spowoduje oszczędności w w/w wysokości.
Natomiast wprowadzenie stawek wynagrodzenia za posiedzenia dla członków Państwowych
Komisji Egzaminacyjnych tak jak dla członków komisji egzaminacyjnych
przeprowadzających obecnie Lekarski Egzamin Podyplomowy LEP i Lekarsko–
Dentystyczny Egzamin Podyplomowy L–DEP (aktualnie wynagrodzenia członków tych
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 48 z 51
komisji wynoszą: przewodniczący 300 zł, członkowie 130 zł) spowoduje koszty w
wysokości ok. 600 tys. zł.
Obecnie zasady wynagradzania przewodniczącego i członków Państwowej Komisji
Egzaminacyjnej (PKE) normuje zarządzenie Nr 7/2008 dyrektora CEM z dnia 24 kwietnia
2008 r. w sprawie Państwowej Komisji Egzaminacyjnej. Zgodnie z § 3 zarządzenia ustalono
następujące stawki wynagrodzenia:
1) przewodniczący PKE – 200 zł za posiedzenie;
2) członkowie PKE – 130 zł za posiedzenie.
Należy dodać, iż CEM pokrywa również inne koszty związane z udziałem członków PKE.
Zgodnie bowiem z § 4 powołanego zarządzenia, CEM zwraca koszty przejazdu i noclegu, na
zasadach określonych w tym przepisie.
Przyjmując, iż według nowych regulacji zawartych w ustawie o zawodach lekarza i
lekarza dentysty, wysokość wynagrodzenia za udział w posiedzeniu przewodniczącego i
członków PKE przeprowadzającej PES, wyniesie maksymalnie 10% przeciętnego
miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za
ubiegły rok ogłoszonego przez Prezesa GUS w Dzienniku Urzędowym RP „Monitor Polski”,
to aktualnie wynagrodzenie to wyniosłoby maksymalnie ok. 320 zł.
Zaproponowana wysokość wynagrodzenia (300 zł dla przewodniczącego i 130 dla
członków) jest stosunkowo niewielka w porównaniu z kwotami otrzymywanymi przez
podmioty przeprowadzające inne podobne egzaminy
Wprowadzenie procesu monitorowania systemu specjalizacji przez CMKP spowoduje
dodatkowe skutki finansowe w wysokości ok. 4 mln zł. Przewiduje się stopniowe
rozbudowywanie systemu monitorowania specjalizacji, w taki sposób, aby docelowo
corocznie kontrolowane była co najmniej jedna jednostka specjalizująca w każdej z dziedzin
specjalizacji w każdym województwie. W związku z powyższym przewiduje się konieczność
zabezpieczenia środków na realizację ok. 1232 wizytacji ośrodków rocznie (77 specjalizacji
x16 województw). Koszty wizytacji 3–osobowego zespołu obejmują: wynagrodzenie 300 zł
dla każdej osoby oraz koszty podróży i ewentualnego noclegu (koszt 1 wyjazdu 3 osób
wynosi ok. 3 tys. zł).
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 49 z 51
Ponadto planuje się organizowanie przez CMKP kursów szkoleniowych dla kierowników
specjalizacji. Koszt 1 kursu dla 100 osób to koszt ok. 79 tys. zł. Koszt kursu uwzględnia
wynagrodzenia wykładowców oraz zwrot kosztów podróży i delegacji uczestników kursu.
Powyższe wymaga zwiększenia środków dla CMKP w wysokości ok. 4 mln zł od roku 2011.
W pozostałym zakresie nowelizacja ustawy nie spowoduje skutków finansowych.
Ocena skutków regulacji
Wpływ projektowanej ustawy na:
a) sektor finansów publicznych, w tym budżety państwa i budżety jednostek samorządu
terytorialnego
Dokonanie zmian wymaga poniesienia odpowiednich nakładów ze strony budżetu państwa, w
zakresie:
– zwiększenie dotacji dla uczelni w wysokości ok. 5,2 mln zł spowodowane nałożeniem
obowiązku zorganizowania kursów i szkoleń, realizowanych obecnie w ramach stażu
podyplomowego do kształcenia przeddyplomowego (1361 zł – obecne koszty szkoleń i
kursów na jednego absolwenta x 3800 – liczba absolwentów),
– zmiany organizacji systemu specjalizacji i organizacji Państwowego Egzaminu
Specjalizacyjnego – ok. 571 tys. zł rocznie – od roku 2013,
– nowego zadania dotyczącego monitorowania systemu specjalizacji lekarskich – w ramach
zwiększenia środków dla CMKP ze środków będących w dyspozycji ministra właściwego do
spraw zdrowia – w wysokości do 4 mln zł rocznie.
Likwidacją LEP i LDEP spowoduje zmniejszenie wydatków budżetowych w wysokości
około 530 tys. zł rocznie, a likwidacja od 1 października 2017 roku stażu podyplomowego
spowoduje zmniejszenie wydatków budżetowych od roku 2018 o ok. 162,7 mln zł rocznie (na
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 50 z 51
podstawie projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacja wydatków
budżetowych na rok 2010)
Jednocześnie do budżetu państwa będą wpływały dodatkowe środki (zależne od liczby
zdających) wnoszone do CEM za zadawanie przez lekarzy egzaminów PES po raz czwarty i
kolejny.
a) rynek pracy
Regulacja będzie miała wpływ na rynek pracy poprzez szybszy i zwiększony dopływ lekarzy i
lekarzy specjalistów do systemu opieki zdrowotnej wynikający z reformy kształcenia przed i
podyplomowego.
c) konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym na funkcjonowanie
przedsiębiorstw
W wyniku wprowadzanych rozwiązań w zakresie reformy kształcenia lekarzy, w związku ze
skróceniem okresu szkolenia lekarzy, do systemu opieki zdrowotnej zarówno w sektorze
publicznym, jak i prywatnym, trafi większa liczba wysoko wykwalifikowanej kadry
lekarskiej.
d) sytuację i rozwój regionalny
Regulacja będzie miała wpływ na sytuację i rozwój regionalny poprzez zwiększony dopływ
lekarzy i lekarzy specjalistów w odniesieniu do poszczególnych regionów kraju, co powinno
skutkować zwiększoną dostępnością do świadczeń lekarskich i lekarsko– dentystycznych na
poziomie danego regionu.
e) konsultacje społeczne:
W ramach konsultacji społecznych projekt zostanie skierowany w szczególności do:
Naczelnej Rady Lekarskiej, Związków Zawodowych działających w obszarze zdrowia,
Rektorów Uczelni Medycznych, Konsultantów Krajowych w dziedzinach medycyny.
Projekt ustawy – stosownie do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności
lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. Nr 169, poz. 1414) – zostanie
opublikowany na stronie internetowej Ministerstwa Zdrowia oraz udostępniony w Biuletynie
Informacji Publicznej.
Projekt z dnia 31 sierpnia 2010 r.
Strona 51 z 51





Dodaj komentarz do tej strony:
Pana/Pani imię:
Pana/Pani wiadomość:

 
   
Reklama  
   
Dzisiaj stronę odwiedziło już 70 odwiedzający (244 wejścia) tutaj!
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=